Heinrich von Brühl
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Graaf Heinrich von Brühl (Weißenfels, 13 augustus 1700 - Dresden, 28 oktober 1763) was een Saksisch staatsman met een twijfelachtige reputatie. Geen man van zijn eeuw bezat zoveel kleren, horloges, ceintuurs, schoenen, snuisterijen en pantoffels.
Brühl werd in 1719 kamerheer van August II van Polen en in 1731 "Geheimrat". August III, zijn besluiteloze opvolger hield zich voornamelijk bezig met kunst en muziek en benoemde hem tot minister.
Brühl wist ten koste van het land grote rijkdommen te verwerven en leidde een weelderig leven. Brühl had twaalf kleermakers in dienst en droeg elke dag een nieuw pak. Hij bestelde het legendarische zwanenservies in 1737, dat diende om het kunnen van de Meißner porseleinfabriek te demonstreren. (Brühl kon sinds 1735 ieder stuk opeisen dat uit de fabriek kwam, toen hij als directeur werd benoemd). Johann Joachim Kandler, de beroemdste modelleur in Meißen, ontwierp het servies, in samenwerking met de kok van Brühl; het servies bestond uit 2.200 onderdelen en er is vijf jaar lang aan gewerkt.
De Brühlsche Terrasse, waaraan zijn paleis en tuin lag, is naar hem genoemd. De grond had hij cadeau gekregen, nadat hij in 1737 een soort BTW invoerde.
In 1750 kocht hij een paleis in Warschau, ooit verfraaid en uitgebreid door de Hollands/Poolse architect Tielman van Gameren. Het paleis is verwoest in 1944, inmiddels zijn er plannen om het weer op te bouwen.
Von Brühl werd in 1747 Eerste Minister en moet verantwoordelijk worden gehouden voor alles wat sindsdien mis ging. Von Brühl wikkelde Saksen in de Zevenjarige Oorlog, die het land op zware offers kwam te staan. Na zijn dood werd zijn vermogen in beslag genomen. De opbouw van het land duurde meer dan twintig jaar. In 1769 kocht Catharina de Grote zeshonderd schilderijen uit de nalatenschap van Heinrich von Brühl.
