Heinz Guderian

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Heinz Wilhelm Guderian
Heinz Guderian in Rusland 1941
Heinz Guderian in Rusland 1941
Bijnaam Schneller Heinz
Geboren 17 juni 1888
Culm, Koninkrijk Pruisen, Duitse Keizerrijk
Overleden 14 mei 1954
Schwangau, Allgäu, West-Duitsland
Land/partij Flag of the German Empire.svg Duitse Rijk
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svg Weimarrepubliek
Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Flag of German Reich (1935–1945).svg Flensburgregering
Onderdeel Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1907-1945
Rang General Kragenspiegel.jpg Generaloberst Epaulette.jpg Generaloberst
Eenheid Wehrmacht
Leiding over Hannoversches Jäger-Bataillon Nr. 10
2. Panzer-Division
XVI. Armeekorps
XIX. Armeekorps
Panzergruppe Guderian
Panzergruppe 2
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Ridderkruis met Eikenloof
Guderian (in het midden) samen met Sovjetgeneraal Semjon Krivosjein op het podium bij de gezamenlijke overwinningsparade in Brest 1939 nadat de Duitsers en Russen samen de Polen verslagen hadden

Heinz Wilhelm Guderian (Culm (West-Pruisen), 17 juni 1888Schwangau, 14 mei 1954) was een Duitse tankgeneraal van de 2e Pantserdivisie uit de Tweede Wereldoorlog.

Loopbaan[bewerken]

Guderian werd geboren in Culm, West-Pruisen (het huidige Chelmno, Polen). Van 1901 tot 1907 maakte Guderian deel uit van verschillende militaire scholen. In 1907 ging hij als een vaandrig in het Hannoverse Jäger Bataillon nr. 10, op dat moment onder bevel van zijn vader, Friedrich Guderian. Na het volbrengen van de oorlogsacademie in Metz kreeg hij in 1908 de rang Leutnant (volledige luitenant). In 1911 sloot Guderian zich aan bij het 3e Telegraphen-bataljon van het Pruisische Leger. Op 1 oktober 1913 trouwde hij met Margarete Goerne, met wie hij twee zonen kreeg, Heinz Günter (2 augustus 1914-2004) en Kurt (17 september 1918-1984). Beide zonen werden hoog onderscheiden Wehrmacht-officieren tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Meer dan als tankgeneraal kan Guderian worden gezien als de 'vader van de Blitzkrieg'. Hij was in Duitsland een van de weinigen die de potentie van gemotoriseerde en gepantserde divisies al voor de Tweede Wereldoorlog onderkende. Hij zette zijn ideeën uiteen in zijn boek Achtung, Panzer! (1937). Hoewel dit boek evenmin als zijn andere geschriften van voor de oorlog een typische Blitzkrieg propageerde, was Guderian wel degene die de echte Blitzkrieg voor het eerst plande in zijn gesprekken met Erich von Manstein over de beste strategie voor Fall Gelb. Hij was ook degene die door eigenmachtig optreden deze veldtocht tot een echte Blitzkriegcampagne maakte, hoewel die door het opperbevel niet zo bedoeld was. In deze paste hij de zogenoemde Auftragstaktik toe.

Vooral in Frankrijk en aan het oostfront wist hij grote successen te boeken. Hij was een van de slachtoffers van de zuiveringen die Hitler onder de generaals doorvoerde na de mislukking van Operatie Barbarossa, waarmee de oorlog tegen de Sovjet-Unie begon. Guderian kreeg echter vrijwel meteen een andere hoge verantwoordelijke functie als inspecteur-generaal van de pantsereenheden. Hij werkte nauw samen met minister Albert Speer. In 1944 werd hij zelfs Chef Generale Staf, een benoeming die hem niet zoveel macht gaf als men zou denken, aangezien Hitler de opperbevelhebber van alle strijdkrachten was. Na een conflict met Hitler over de situatie aan het oostfront werd hij in maart 1945 ontslagen. Op 10 mei 1945 werd hij door de Amerikanen gevangengenomen. In 1948 werd hij vrijgelaten en tot zijn dood in 1954 sleet hij zijn verdere leven als schrijver van een autobiografie[1] en adviseur bij het opzetten van een nieuw Duits leger de latere Bundeswehr.

Guderians zoon, Heinz Günther Guderian, stapte in zijn vaders sporen en werd in de naoorlogse Bundeswehr en de NAVO eveneens een belangrijke generaal.

Militair theoreticus[bewerken]

Omdat Heinz Guderian zijn theoretische beschouwingen door zijn acties als generaal tijdens de Blitzkrieg in de praktijk heeft omgezet, wordt hij nog steeds als een vooraanstaand militair theoreticus beschouwd. Zijn boek Achtung Panzer,[2] waarin hij de basisprincipes van een zeer mobiele, gemechaniseerde oorlogsvoering voor het eerst uiteenzet, wordt nog steeds op militaire academies bestudeerd. Met name in de Tweede Golfoorlog zijn de door hem voorgestelde tactieken goed te herkennen. Opmerkelijk is dat Britse veteranenorganisaties Guderian dikwijls uitnodigden om samen met hen, zijn voormalige tegenstanders, de tactieken van de tankslagen in de Tweede Wereldoorlog te analyseren.

Beoordeling[bewerken]

Guderian was geen overtuigde nazi maar maakte zich, zoals veel andere Duitsers in het leger, meer dan dienstbaar aan het bewind. Tijdens de Opstand van Warschau in 1944 eiste hij echter de terugtrekking van alle SS-eenheden, toen hij hoorde van de wreedheden die daar plaatsvonden.

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoraties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Erinnerungen eines Soldaten, Original 1951, 18. Aufl., Motorbuch-Verlag, Stuttgart 2003, ISBN 3-87943-693-2
  2. Achtung-Panzer!: die Entwicklung der Panzerwaffe, ihre Kampftaktik und ihre operativen Möglichkeiten, Union Deutsche Verlagsgesellschaft, Stuttgart, 1937
  3. Fellgiebel 2000, p.171
  4. Fellgiebel 2000, p.50
  5. a b c d e http://www.geocities.com/~orion47/