Helen Zille

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Helen Zille
Otta Helene (Helen) Maree-Zille
Otta Helene (Helen) Maree-Zille
Geboren 9 maart 1951
Johannesburg, Zuid-Afrika
Politieke partij Democratische Alliantie
Website [1]
Premier van de West-Kaap
Huidige functie
Aangetreden 6 mei 2009
Voorganger Lynne Brown
Leider van de Democratische Alliantie
Huidige functie
Aangetreden 6 mei 2007
Voorganger Tony Leon
Burgemeester van Kaapstad
Aangetreden 15 maart 2006
Einde termijn 30 april 2009
Voorganger Nomaindia Mfeketo
Opvolger Dan Plato
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Otta Helene (Helen) Maree-Zille (Johannesburg, 9 maart 1951) was burgemeester van Kaapstad en is leider van de Zuid-Afrikaanse oppositiepartij Democratische Alliantie. In de nationale verkiezingen van 22 april 2009 wist zij als kandidaat-regeringsleider voor de provincie West-Kaap een grote overwinning te boeken.[1][2] Op 6 mei 2009 werd zij premier van de West-Kaap.

Zille is een voormalige journalist en anti-apartheidsactivist.[3] Toen ze nog werkte voor de Rand Daily Mail, in de late jaren 1970, werd ze bekend door het onthullen van de waarheid achter het overlijden van de leider van de Zwarte bewustzijnsbeweging, Steve Biko.[4] Ze werkte ook voor de Black Sash en andere prodemocratische groeperingen in de jaren 1980.[5] In de politiek heeft Zille op alle drie niveaus gewerkt: als lid van de Uitvoerende Raad voor Onderwijs van de provincie West-Kaap (1999-2004), als parlementslid (2004-2006) en uiteindelijk als burgemeester van Kaapstad (2006-2009).

Haar werk als burgemeester, en in het bijzonder haar verwezenlijkingen in de strijd tegen de criminaliteit, drughandel en werkloosheid, leidden tot haar verkiezing als 's werelds beste burgemeester van het jaar 2008, uit een totaal van 820 kandidaten.[6][7] Ze werd ook verkozen tot Newsmaker of the year 2006 door de National Press Club in juli 2007, en was finaliste in de verkiezing van Suid-Afrikaanse vrou van die jaar in 2003.[8] Zille spreekt Engels, Afrikaans en Xhosa, naast haar moedertaal Duits.[9]

Achtergrond en loopbaan[bewerken]

Helen Zille werd geboren in Johannesburg als dochter van vluchtelingen die Duitsland hadden verlaten in de jaren 30. Haar grootvader (aan moeders kant) en grootmoeder (aan vaders kant) waren Joods. Ze liep school aan de St Mary's School in Waverley, Johannesburg, en studeerde verder aan de Universiteit van de Witwatersrand, waar ze een Bachelor of Arts verkreeg. Ze huwde professor Johann Maree in 1982. Het koppel heeft twee zonen: Paul (geboren in 1984) en Thomas (1989). Ze is lid van de Rondebosch United Church in Kaapstad.[10]

Politiek journalist[bewerken]

Zille begon haar carrière als politiek correspondent voor de Rand Daily Mail in 1974.[11] In september 1977 maakte de Minister van Justitie en Politie, J.T. Kruger, bekend dat anti-apartheidsactivist Steve Biko was overleden in de gevangenis als gevolg van hongerstaking. Zille en de hoofdredacteur van haar krant, Allister Sparks, waren ervan overtuigd dat Krugers verhaal een doofpot was. Zille vond bewijzen hiervoor door het opsporen en interviewen van verscheidene dokters die waren betrokken bij de zaak.[4]

De Rand Daily Mail' opende op de voorpagina met "No sign of hunger strike - Biko doctors", wat een schokgolf door Zuid-Afrika zond. Minister Kruger dreigde de krant onmiddellijk te verbieden,en Zille werd met de dood bedreigd.[4] Later werden Zille en Sparks door de Persraad veroordeeld voor "vooringenomen verslaggeving" en de krant werd verplicht een "hervorming" door te voeren. Hun advocaat zou later de beweringen van Zille helpen onderbouwen toen hij de familie Biko zou vertegenwoordigen op het proces aangaande zijn dood. Het onderzoek wees uit dat het overlijden van Biko te wijten was aan een erge hoofdwonde, maar kon geen schuldigen identificeren.[12]

Zille nam ontslag bij de Rand Daily Mail, samen met hoofdredacteur Allister Sparks, ingevolge een verzoek van de hoofdaandeelhouder van de krant Anglo American om de verdediging van gelijke rechten te temperen.[13]

Anti-apartheidsbeweging[bewerken]

Zille was nauw betrokken bij de Black Sash-beweging tijdens de jaren 1980. Ze werkte op de regionale en nationale besturen van de organisatie en was vicevoorzitter van de End Conscription Campaign in de provincie West-Kaap.

Bronnen, noten en/of referenties