Helena van Griekenland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Helena van Griekenland

Helena van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, (Athene, 3 mei 1896 - Lausanne, 28 november 1982) was prinses van Griekenland en Denemarken (Grieks: Πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδας και Δανίας) en gedurende haar huwelijk kroonprinses van Roemenië.

Zij was het derde kind en de oudste dochter van de Griekse koning Constantijn I en koningin Sophie.

Helena had drie broers die achtereenvolgens koning van Griekenland werden: George, Alexander en Paul en twee jongere zussen: Irene en Catharina.

Op 10 maart 1921 trouwde ze in Athene met de Roemeense kroonprins Carol. Een gelukkig huwelijk werd het niet. Al na vier jaar - en na de geboorte van hun enige zoon Michael vertrok Carol met zijn maîtresse naar Parijs waar hij zich metterdaad vestigde. Carol gaf zelfs zijn recht op de troon op, ten behoeve van zijn zoontje. Koningin van Roemenië werd Helena derhalve nooit. Toen Carol in 1930 naar zijn vaderland terugkeerde om de regering op zich te nemen, waren Helena en hij inmiddels al twee jaar gescheiden.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog wijdde zij zich aan het verzorgen van gewonden en redde zij Roemeense Joden uit de handen van nazi-Duitsland, waarvoor zij later de Yad Vashem-onderscheiding kreeg.

Na de communistische machtsovername in 1947 vestigde Helena zich in het Zwitserse Lausanne. Daar bleef zij wonen tot aan haar overlijden op 86-jarige leeftijd in 1982.