Helena van Montenegro

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Helena
1873-1952
Bundesarchiv Bild 102-00061, Elena von Montenegro.jpg
Koningin van Italië
Periode 1900-1946
Voorganger Margaretha van Savoye
Opvolger Marie José van België
Keizerin van Ethiopië
Periode 1936-1941
Koningin van Albanië
Periode 1939-1943
Opvolger --
Vader Nicolaas I van Montenegro
Moeder Milena Vukotić

Jelena Petrović-Njegoš van Montenegro (Servisch: Јелена Петровић Његош, Italiaans: Elena, Nederlands: Helena) (Cetinje, Montenegro, 8 januari 1873 - Montpellier, Frankrijk, 28 november 1952) was de dochter van koning Nicolaas I van Montenegro en zijn vrouw Milena Vukotić.

Op 24 oktober 1896 trouwde ze met Victor Emanuel III van Italië, toen nog kroonprins. Vier jaar later werd ze koningin toen haar man de troon besteeg. Door de fascistische veroveringen van Ethiopië in 1936 en Albanië in 1939 gebruikte ze ook de titels Keizerin van Ethiopië en Koningin van Albanië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog deed haar man echter afstand van deze titels.

Ze wordt gezien als de meest invloedrijke Montenegrijnse vrouw in de geschiedenis omdat ze koningin was van Italië, op dat moment een wereldmacht. Ze beïnvloedde haar man om bij minister-president Mussolini te lobbyen om Montenegro opnieuw onafhankelijk te maken, en zo geschiedde. In 1941 ontstond de Onafhankelijke Staat Montenegro.

Kinderen[bewerken]

Victor Emanuel en Helena bleven tot 1901 kinderloos. Koningin-moeder Margaretha meende dat de twee duidelijk veel van elkaar hielden, maar misschien te veel aan het ouderschap dachten en dat het daarom niet lukte. Uiteindelijk kregen ze dan toch vijf kinderen. Deze werden bescheiden en tamelijk sober opgevoed in de vrij kleine Villa Ada bij Rome.