Helianthus
| Helianthus | |||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Zonnebloem |
|||||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||
| Geslacht | |||||||||||||||||||||
| Helianthus L. (1753) |
|||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||
Helianthus is een botanische naam van een geslacht in de composietenfamilie (Compositae of Asteraceae): de naam is afgeleid van het Griekse helios = zon en anthos = bloem.
Alle soorten zijn inheems in Noord-Amerika. Twee soorten genieten bekendheid. Helianthus annuus, oftewel de zonnebloem, en Helianthus tuberosus, de aardpeer of Jeruzalem artisjok, worden vooral in Europa gekweekt.
Het zijn gewoonlijk lange, eenjarige planten, van 60 tot 390 cm hoog. De ruwe en harige stengels zijn in het bovenste deel vertakt. De gesteelde bladeren zijn getand en vaak kleverig. De lagere bladeren zijn tegenoverstaand, eivormig of hartvormig. De bovenste bladeren zijn niet tegenoverstaand en smaller.
Ze dragen meerdere eindstandige bloemhoofden met helder gele straalbloemen aan de buitenzijde en donkerder schijfvormige buisbloemen in het centrum. Deze bloemhoofden volgen overdag de richting van de zon.
Inhoud |
[bewerken] Taxonomie
|
|
|
[bewerken] Ecologische aspecten
Helianthus soorten worden als voedselplant gebruikt door de larven van een aantal Lepidoptera soorten als
[bewerken] Soorten die zich uitsluitend voeden met Helianthus
- Bucculatrix bladmineerders:
-
- B. fusicola
- B. ilecebrosa
- B. longula - op Helianthus annuus
- B. needhami
- B. simulans - op Helianthus annuus
- Schinia avemensis - op Helianthus petiolaris
[bewerken] Soorten die zich ook met andere planten voeden
- Phlogophora meticulosa
- Mamestra brassicae
- Coleophora vernoniaeella
- Korscheltellus lupulina
- Hepialus humuli
- Ecpantheria scribonia
- Antitype chi
- Hypercompe albicornis
- Eupithecia pusillata
- Xestia c-nigrum
- Agrotis segetum
- Chlosyne lacinia