Kerrieplant
| Kerrieplant | |||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Kerrieplant (Helichrysum italicum) |
|||||||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||||||||
| Helichrysum italicum |
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
De kerrieplant (Helichrysum italicum) is een kruidachtige plant uit de familie van de samengesteldbloemigen.
[bewerken] Kenmerken
De plant heeft grijs/zilveren bladeren, geurende gele bloemen en wordt tot 60 cm hoog. De plant komt van nature voor in het Middellandse Zeegebied, en groeit op droge, rotsachtige of zandgrond.
Helichrysum italicum 'Schwefellicht' heeft zwavelgele bloemen en bloeit langer door tot september
[bewerken] Gebruik in de keuken
De takjes en de bladeren worden zowel vers als gedroogd gebruikt in de keuken, vooral in de Aziatische keuken is de kerrieplant heel courant. Maar in Azië zelf wordt de kerriesmaak doorgaans verkregen door bladeren van een boom: Murraya koenigii. De smaak is zoet, zacht en kruidachtig, wat iets weg heeft van kerrie, hoewel het daar verder overigens niks mee te maken heeft; kerrie is namelijk een mengsel van verschillende oosterse specerijen. Een takje mag toegevoegd worden bij de bereiding van rijst en vleesschotels, sauzen en soepen. Takje verwijderen alvorens op te dienen.
|
Geplaatst op:
17-05-2009 |
Dit artikel is een beginnetje over biologie. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. |  |
