Heliobatis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Heliobatis
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Vroeg-Eoceen
Fossiel van Heliobatis radians
Fossiel van Heliobatis radians
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dierenrijk)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Chondrichthyes (Kraakbeenvissen)
Onderklasse: Elasmobranchii
Orde: Myliobatiformes
Familie: Dasyatidae
Geslacht
Heliobatis
Rafinesque, 1810
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Heliobatis is een uitgestorven geslacht van roggen, dat leefde in het Vroeg-Eoceen.

Beschrijving[bewerken]

Deze 30 cm lange pijlstaartrog had een bijna rond, schijfvormig lichaam, een rostrum dat spits toelopend was en een lange gestekelde staart, die bestond uit 170 tot 190 totaal verkalkte wervels. De drie staartstekels met weerhaken waren giftig. Midden over zijn rug liep een rij haakvormige huidtanden. Het dier had 90 borstvinstralen, die bijna midden voor de schedel bij elkaar kwamen. De 16 buikvinstralen maakten de cirkel aan de achterkant vol. De bek was bezet met kleine en vierhoekige tanden, die een vrij plat occlusaal vlak hadden. Het mannetje was in het bezit van een stel copulatie-organen.

Leefwijze[bewerken]

Deze rog leefde voornamelijk in zoetwaterriviertjes en meren. Als hij niet op zoek naar voedsel was, lag het dier meestal gedeeltelijk begraven in zacht sediment. Zijn voedsel bestond voornamelijk uit rivierkreeften, garnalen en andere ongewervelden.

Vondsten[bewerken]

Fossielen van deze vis werden gevonden in de VS.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Cyril Walker & David Ward (1993) - Fossielen: Sesam Natuur Handboeken, Bosch & Keuning, Baarn. ISBN 90-246-4924-2