Helmschildpad
| Helmschildpad IUCN-status: Niet bedreigd[1] |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Links T. m. marginata, rechts T. m. sarda. |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Testudo marginata Schoepff, 1792 |
|||||||||||||||
 Afbeeldingen Helmschildpad
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De helmschildpad (Testudo marginata), ook wel breedrandschildpad of klokschildpad genoemd, is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae).
Inhoud |
[bewerken] Algemeen
Met 35 centimeter schildlengte is dit de grootste Europese landschildpad, de soort komt voor in het zuidoosten van Griekenland, van Peloponnesos tot de Olympus berg, ook enkele lokale populaties zijn te vinden in de Balkan, op Sardinië en in Italië. De helmschildpad eet bladeren en vruchten, soms ook wel aas. Het dier rust onder stenen, waar hij een ondiepe kuil graaft, en blijft in de buurt van water, hoewel droge biotopen de voorkeur hebben.
[bewerken] Beschrijving
De helmschildpad is makkelijk te herkennen aan de extreem grote schubben op de voorpoten en het aan de achterkant sterk afgeplatte schild van met name volwassen dieren, dat aan een brandweerhelm doet denken. Jonge dieren zijn zwart met gele strepen, de oudere dieren zijn bruin met op de top van de rugplaten een orange vlek, die vervaagt naarmate de dieren ouder worden. Typisch aan de jongen is eveneens de zwarte driehoekige vlekken op de schubben van het plastron.
[bewerken] Externe links, Bronnen, afbeeldingen
Bronnen, noten en/of referenties:
