Helmut Schmidt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Helmut Schmidt
Helmut Schmidt

Helmut Heinrich Waldemar Schmidt (Hamburg, 23 december 1918) is een Duits econoom en politicus van de Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD). Hij was bondskanselier van 1974 tot 1982.

Schmidt kwam in 1953 in de Bondsdag, waar hij van 1967 tot 1969 fractievoorzitter van de SPD was. Van 1958 tot 1961 zat hij eveneens in het Europees Parlement. Verder vervulde hij diverse ministersfuncties waaronder die van defensie (1969 - 1972) , economie en financiën (1969 - 1972), alvorens hij in 1974 bondskanselier werd. Dat ambt bekleedde hij tot 1982 toen Helmut Kohl van de CDU na de zogenaamde "vliegende wissel" de nieuwe regeringsleider werd, in welke rol Kohl na aansluitende verkiezingen werd bevestigd.

Schmidt regeerde samen met de liberale FDP van Hans-Dietrich Genscher. Zij zetten de onder Willy Brandt ingezette koers van toenadering tot Oost-Duitsland (Ostpolitik) voort. Maar ze vroegen ook aan de Verenigde Staten om plaatsing van kruisvluchtwapens in antwoord op de SS20's die op West-Duits grondgebied gericht stonden.

De periode-Schmidt viel ongeveer samen met de ambtstermijn in Frankrijk van president Giscard d'Estaing. Zij konden het uitstekend samen vinden, en de "as Parijs-Bonn" in de Europese politiek functioneerde als nooit tevoren en nooit nadien.

In 1977 kwam de Bondsrepubliek in een crisis terecht door het opgelaaide geweld van de Rote Armee Fraktion. Hanns-Martin Schleyer, de voorzitter van de Duitse werkgeversvereniging, en een hoge officier van justitie werden ontvoerd en vermoord. Hun Palestijnse vrienden kaapten een Boeing van de Lufthansa en dwongen het naar Mogadishu te vliegen. Schmidt liet de Duitse elite-eenheid GSG 9 een bestorming van het vliegtuig uitvoeren, waarbij de passagiers werden bevrijd. Enkele uren later werden Andreas Baader en de zijnen dood in hun cellen gevonden: zij hadden zelfmoord gepleegd.

"Schmidt-Schnauze", zoals Helmut Schmidt genoemd werd, voerde een sober en realistisch financieel-economisch beleid. In de jaren '70 leidde dat tot goede resultaten. Na de verkiezingen van 1979, die door de FDP waren gewonnen, nam de liberale invloed toe en kwamen er spanningen in de coalitie. In 1982 ruilde de FDP de SPD als regeerpartner in voor de CDU. Opmerkelijk is bovendien dat hij behalve politicus ook een verdienstelijk pianist was. Hij was in staat het eerste pianoconcert van Tsjaikovski te spelen en hij soleerde naast Justus Franz en Christoph Eschenbach in concerten van Bach en Mozart.

In 1983 ontving hij het eredoctoraat aan de Katholieke Universiteit Leuven. Sinds 1983 is Helmut Schmidt verbonden als Herausgeber aan het weekblad Die Zeit.

Voorganger:
Willy Brandt
Bondskanselier
1974-1982
Opvolger:
Helmut Kohl
Voorganger:
Hans-Dietrich Genscher
Minister van Buitenlandse Zaken
1982
Opvolger:
Hans-Dietrich Genscher
 
Persoonlijke instellingen