Helmut Schmidt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Helmut Schmidt
Helmut Schmidt, foto uit 1977
Helmut Schmidt, foto uit 1977
Geboren 23 december 1918
Voorganger Willy Brandt
Opvolger Helmut Kohl
Partij SPD
Functies
1974-1982 Bondskanselier
Handtekening Handtekening
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Helmut Schmidt (links) en de Franse president Giscard d'Estaing tijdens een staatbezoek in Bonn. (1977)

Helmut Heinrich Waldemar Schmidt (Hamburg, 23 december 1918) is een Duits econoom en politicus van de Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD). Hij was bondskanselier van 1974 tot 1982.

Van 1941 t/m 1942 diende Schmidt als officier aan het oostfront. In die periode werd hij onder meer gedecoreerd met het ijzeren kruis voor zijn inzet als pelotonscommandant bij het Beleg van Leningrad. Van 1942 tot het einde van de oorlog werd hij onder meer ingezet als officier aan het westfront en bij de verdediging van Berlijn.

Schmidt kwam in 1953 in de Bondsdag, waar hij van 1967 tot 1969 fractievoorzitter van de SPD was. Van 1958 tot 1961 zat hij eveneens in het Europees Parlement. Verder vervulde hij diverse ministersfuncties waaronder die van defensie (1969 - 1972), economie (1972) en financiën (1972 - 1974), alvorens hij in 1974 bondskanselier werd. Dat ambt bekleedde hij tot 1982 toen Helmut Kohl van de CDU na de zogenaamde "vliegende wissel" de nieuwe regeringsleider werd, in welke rol Kohl na aansluitende verkiezingen werd bevestigd.

Schmidts SPD regeerde samen met de liberale FDP van Hans-Dietrich Genscher. Zij zetten de onder Willy Brandt ingezette koers van toenadering tot Oost-Duitsland (Ostpolitik) voort. Ze vroegen echter ook aan de Verenigde Staten om plaatsing van kruisvluchtwapens in antwoord op de SS20's die op West-Duits grondgebied gericht stonden.

De periode-Schmidt viel ongeveer samen met de ambtstermijn in Frankrijk van president Giscard d'Estaing. De twee konden het uitstekend samen vinden, en de "as Parijs-Bonn" in de Europese politiek functioneerde als nooit tevoren. Zij speelden wel eens een spelletje schaak en hadden geen tolken nodig, omdat beiden vloeiend Engels spraken.

In 1977 kwam de Bondsrepubliek in een crisis terecht door het opgelaaide geweld van de Rote Armee Fraktion, bedoeld om gevangen leden vrij te krijgen. Hanns-Martin Schleyer, de voorzitter van de Duitse werkgeversvereniging, en een hoge officier van justitie werden ontvoerd en vermoord. Hun Palestijnse bondgenoten van de PFLP kaapten een Boeing van Lufthansa en dwongen die naar Mogadishu te vliegen. Schmidt liet de Duitse elite-eenheid GSG 9 een bestorming van het vliegtuig uitvoeren, waarbij de passagiers werden bevrijd. Enkele uren later werden Andreas Baader en de zijnen dood in hun cellen gevonden: zij hadden zelfmoord gepleegd. Al deze gebeurtenissen staan bekend als de Duitse Herfst.

"Schmidt-Schnauze", zoals Helmut Schmidt genoemd werd, voerde een sober en realistisch financieel-economisch beleid. In de jaren '70 leidde dat tot goede resultaten. Na de verkiezingen van 1979, die door de FDP waren gewonnen, nam de liberale invloed toe en kwamen er spanningen in de coalitie. In 1982 ruilde de FDP de SPD als regeerpartner in voor de CDU.

In 1983 ontving Schmidt een eredoctoraat aan de Katholieke Universiteit Leuven. Sinds 1983 is Helmut Schmidt als Herausgeber verbonden aan het weekblad Die Zeit. In 2008 verscheen zijn autobiografische boek "Außer Dienst".

Trivia[bewerken]


Voorganger:
Hans-Dietrich Genscher
Minister van Buitenlandse Zaken
1982
Opvolger:
Hans-Dietrich Genscher


Bronnen, noten en/of referenties
  1. interview Nieuwsuur 2 mei 2014