Helmuth Weidling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Helmuth Weidling
Helmuth Weidling, 15 januari 1943
Helmuth Weidling, 15 januari 1943
Geboren 2 november 1891
Halberstadt, Saksen-Anhalt, Duitse Keizerrijk
Overleden 17 november 1955
Vladimir, Sovjet-Unie
Begraven Niet-begraafplaats Begrafenis; ergens in Rusland[1]
Land/partij Flag of the German Empire.svg Duitse Rijk
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svg Weimarrepubliek
Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany 1903-1918.svg Deutsches Heer
Flag of Weimar Republic (war).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1911 - 1945
Rang Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Rank insignia of General of the Wehrmacht v.svg
General der Artillerie
Eenheid Feldartillerie-Regiment „von Peucker“ (1. Schlesisches) Nr. 6
Luftschiffer-Bataillon Nr. 1
4. Artillerie-Regiment (Reichswehr)
Leiding over 86. Infanterie-Division (Wehrmacht)
(1 januari 1942 -
15 oktober 1943)
XL Panzer Korps
XXXXI Panzer Korps
(15 oktober 1943 -
19 juni 1944)
XXXXI Panzer Korps
(1 juli 1944 -
10 april 1945)
LVI Panzer Korps
(10 april - 2 mei 1945)
Commandant van de Berlijnse Defensie gebied
(22 april - 2 mei 1945)
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties

Helmuth Otto Ludwig Weidling (Halberstadt, 2 november 1891 - Vladimir, 17 november 1955) was een Duitse generaal die een belangrijke rol speelde bij de verdediging van Berlijn aan het eind van de Tweede Wereldoorlog.

Hitler verkeerde in april 1945 in de veronderstelling dat Weidling zijn troepen tegen de opdrachten in had teruggetrokken en gaf opdracht Weidling te fusilleren. In werkelijkheid bevonden de troepen van Weidling zich in hevige gevechten, slechts een paar honderd meter van de frontlinie.

Nadat Weidling hoogstpersoonlijk aan Adolf Hitler was komen uitleggen dat zijn troepen zich geen meter hadden teruggetrokken, kwam Hitler onder de indruk van het werk van Weidling en benoemde hem tot commandant die de inmiddels kansloze verdediging van de gehele omgeving van het inmiddels in een frontstad veranderde Berlijn. In de speelfilm Der Untergang gaf het personage Weidling zijn mening daarover: "hij had me net zo goed meteen kunnen fusilleren".

Uitzondering was het regeringsdistrict dat verdedigd werd door soldaten van SS-generaal Wilhelm Mohnke.

Als commandant verbleef Weidling de laatste dagen van de oorlog regelmatig in de Führerbunker waar Hitler later zelfmoord pleegde. Nadat Weidling hoorde dat Hitler zichzelf om het leven had gebracht, gaf hij op 2 mei 1945 de opdracht de vijandelijkheden te staken om daarmee tenminste nog een aantal mensenlevens te kunnen redden.

Weidling werd door de Russen gevangengenomen en zou nooit meer terugkeren. Hij stierf in 1955 op 64-jarige leeftijd in gevangenschap in de Russische gevangenis Wladimirowka.

Militaire loopbaan[bewerken]

Flag of the German Empire.svg Deutsches Heer
Fahnenjunker lente, 1911[2]
German Imperial Army Leutnant insignia.png Leutnant 18 augustus 1912 (met bevorderingsakte van 23 augustus 1910)[2]
German Imperial Army Oberleutnant insignia.png Oberleutnant [2]
German Imperial Army Hauptmann insignia.png Hauptmann 1 juni 1922[2]
Flag of Weimar Republic (war).svg Reichswehr
German Imperial Army Major insignia.png Major 1 juni 1932[2]
Flag of German Reich (1935–1945).svg Heer (Wehrmacht)
Collar tabs of Offiziere of the Heer.svg Insignia Wehrmacht Heer LtColonel 1.svg Oberstleutnant 1 september 1935[2]
Collar tabs of Offiziere of the Heer.svg Insignia Wehrmacht Heer Colonel 1.svg Oberst 1 maart 1938[2]
Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Rank insignia of Generalmajor of the Wehrmacht v.svg Generalmajor 1 februari 1942[2]
Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Rank insignia of Generalleutnant of the Wehrmacht v.svg Generalleutnant 1 januari 1943[2]
Collar tabs for the Generals of the Heer.svg Rank insignia of General of the Wehrmacht v.svg General der Artillerie 1 januari 1944[2]

Decoraties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Patzwall, Klaus D.; Scherzer, Veit. Das Deutsche Kreuz 1941 – 1945 Geschichte und Inhaber Band II. Norderstedt, Duitsland: Verlag Klaus D. Patzwall. 2001, ISBN 978-3-931533-45-8.
  • Scherzer, Veit. Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives. Jena, Duitsland: Scherzers Miltaer-Verlag. 2007, ISBN 978-3-938845-17-2.
  • Rangliste des Deutschen Reichsheeres, Mittler & Sohn Verlag, Berlin, S.135

  1. http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=93823106
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r http://www.geocities.com/~orion47/WEHRMACHT/HEER/General2/WEIDLING_HELMUTH.html
  3. a b c d Veit Scherzer: Die Ritterkreuzträger 1939-1945, Scherzers Militaer-Verlag, Ranis/Jena 2007, ISBN 978-3-938845-17-2, S.773
  4. a b c d e f g h i j k l m n http://www.ritterkreuztraeger.info/rksc/w/SC115Weidling-Helmuth.pdf
  5. a b c d e f g h i j k l m n http://nl.ww2awards.com/person/20425#top
  6. a b c d Rangliste des Deutschen Reichsheeres, Mittler & Sohn Verlag, Berlin, S.135