Hemicellulose

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hemicellulose is een verzamelnaam voor een reeks zeer nauw verwante koolhydraten die worden gemaakt in planten. Hemicellulose is een belangrijke component van de celwand en vormt meestal een soort matrix waarin cellulosemoleculen ingebed liggen. Waar cellulose uitsluitend is opgebouwd uit glucose-elementen, via ß-1,4-bindingen aan elkaar gelinkt tot een polymere keten, bestaat hemicellulose uit soortgelijke ketens, maar op basis van een aantal andere suikers, zoals xylaan, arabinoxylaan en gluconomanan.

Hemicellulose is voor veel micro-organismen makkelijker verteerbaar dan cellulose; eventuele houtrot begint vaak met een aanval op de hemicellulose omdat hier veel 'vrije' suikers aanwezig zijn zodat organismen op deze manier snel aan een voedselbron kunnen komen.

Samenstelling[bewerken]

Hemicellulose bestaat uit enkele verschillende monosachariden. In tegenstelling tot cellulose bevat hemicellulose niet enkel glucose maar ook xylose, mannose, galactose, rhamnose, en arabinose.

Structuur[bewerken]

In tegenstelling tot cellulose, bestaat hemicellulose uit kortere kettingen van 500 tot 3000 suikereenheden in tegenstelling tot 7.000 tot 15.000 glucosemoleculen per polymeer dat in cellulose wordt gezien. Bovendien is hemicellulose een vertakt polymeer, terwijl de cellulose onvertakt is.

Structuur in de cel[bewerken]

Hemicelluloses worden ingebed in de celwanden van planten, zij binden samen met pectine aan cellulose om een netwerk van vezels te vormen.