Hendrik Carré

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hendrik of Henrik Carré (Amsterdam, 2 oktober 1656 - Den Haag, 7 juli 1721) was een Nederlandse schilder uit de late Gouden Eeuw. Hij schilderde dierenschilderijen in de stijl van Frans Snyders, portretten, italianiserende landschappen en genrestukken. Zijn leerlingen waren zijn zoons Hendrik en Franciscus Abraham, zijn jongere broers Abraham en Michiel, Carel Galois, Emilie Raes, en Pieter de Raep[1].

Biografie[bewerken]

Hendrik Carré was een zoon van Franciscus Carré, die hofschilder was van prins Willem Frederik van Nassau-Dietz, stadhouder van Friesland[2].

Volgens Houbraken was hij een leerling eerst van Jacob Jordaens in Antwerpen en daarna van Juriaen Jacobsz. in Leeuwarden in 1669. Hier schilderde hij voor stadhouder Hendrik Casimir II[3]. Hij diende een tijd als vaandrig en nam deel aan de verdediging van Groningen[2]. Hij zou ook een tijd in Engeland vertoeft hebben waar hij Jan Wyck zou gekend hebben[1].

Hij trouwde in Den Haag in 1683, waar hij destijds verbleef, en had zeven kinderen[2].

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Hendrik Carré op de site van het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie]
  2. a b c Franciscus Carré in A.J. van der Aa, ‘’Biographisch woordenboek der Nederlanden. Deel 3’’
  3. Hendrik Carré in De Groote Schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen (1718) van Arnold Houbraken