Hendrik III van Beieren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hendrik III van Beieren
940 -989
Hertog van Karinthië
Periode 1e 976-978
2e 983-989
Voorganger 1e Hendrik II
2e Otto I
Opvolger 1e Otto I
2e Hendrik II
Markgraaf van Verona
Periode 1e 976-978
2e 983-989
Voorganger 1e Hendrik II
2e Otto I
Opvolger 1e Otto I
2e Hendrik II
Hertog van Beieren
Periode 983-985
Voorganger Otto
Opvolger Hendrik II
Vader Berthold van Beieren

Hendrik III van Beieren (940-989), bijg. de Jonge, was een zoon van Berthold I van Beieren (890-947).

Bij de dood van zijn vader werd Beieren niet aan hem toegewezen maar aan Hendrik I van Beieren, broer van keizer Otto I, en tevens gehuwd met Judith van Beieren, een dochter van Arnulf I van Beieren.

In 976 kreeg Hendrik (als Hendrik I) ter compensatie Karinthië en Verona, nadat het hertogdom Beieren werd verkleind om de macht van de Beierse hertog in te perken, een gevolg van de rebellie van hertog Hendrik II, zoon én opvolger van Hendrik I.

Samen met de afgezette Hendrik II van Beieren en Hendrik, de bisschop van Augsburg, rebelleerde hij in 978 mee tegen keizer Otto II, maar zij verloren de strijd en werden verbannen.

In 983, met de troonsbestijging van keizer Otto III, volgde een grote verzoening met de Ottonendynastie. Hendrik verkreeg zijn gebieden terug en werd bovendien, als Hendrik III, benoemd tot hertog van Beieren. Beieren moest hij in 985 alweer afstaan aan de eveneens gerehabiliteerde Hendrik II.