Hendrik II van Beieren (hertog)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Hendrik II van Beieren | ||
| 951-995 | ||
| Hertog van Beieren | ||
| Periode | 1e 955-976 2e 985-995 |
|
| Voorganger | 1e Hendrik I 2e Hendrik III |
|
| Opvolger | 1e Otto I 2e Hendrik IV |
|
| Markgraaf van Verona | ||
| Periode | 1e 955-976 2e 989-995 |
|
| Voorganger | 1e Hendrik I 2e Hendrik III |
|
| Opvolger | 1e Hendrik III 2e Otto I |
|
| Hertog van Karinthië | ||
| Periode | 989-995 | |
| Voorganger | Otto I | |
| Opvolger | Hendrik(II) | |
| Vader | Hendrik I van Beieren | |
| Moeder | Judith van Beieren | |
Hendrik II van Beieren (951 - Gandersheim, 28 augustus 995), bijg. de Ruziezoeker was een zoon van Hendrik I van Beieren en van Judith van Beieren. Hij volgde in 955 als 4-jarige zijn vader op als hertog van Beieren en markgraaf van Verona, onder de voogdij van zijn moeder. Hendrik was gehuwd met Gisela (-1006), dochter van Koenraad van Bourgondië. Na rebellie tegen keizer Otto II verloor hij in 976 zijn hertogdom aan Otto I van Zwaben en werd Hendrik onder voogdij geplaatst van de bisschop Folcmar van Utrecht. In 985 slaagde hij er in Beieren opnieuw te veroveren en in 989 werd hij ook hertog van Karinthië en markgraaf van Verona.
Hendrik was de vader van:
- Gisela van Beieren, gehuwd met Steven I van Hongarije
- keizer Hendrik II.