Hendrik II van Beieren (hertog)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hendrik II van Beieren
951-995
Henry II of Bavaria2.jpg
Hertog van Beieren
Periode 1e 955-976
2e 985-995
Voorganger 1e Hendrik I
2e Hendrik III
Opvolger 1e Otto I
2e Hendrik IV
Markgraaf van Verona
Periode 1e 955-976
2e 989-995
Voorganger 1e Hendrik I
2e Hendrik III
Opvolger 1e Hendrik III
2e Otto I
Hertog van Karinthië
Periode 989-995
Voorganger Otto I
Opvolger Hendrik(II)
Vader Hendrik I van Beieren
Moeder Judith van Beieren

Hendrik II van Beieren (951 - Gandersheim, 28 augustus 995), bijg. de Ruziezoeker, was de enige zoon van Hendrik I van Beieren en van Judith van Beieren.

Hij volgde in 955 als 4-jarige zijn vader op als hertog van Beieren en markgraaf van Verona, onder de voogdij van zijn moeder. Na rebellie tegen keizer Otto II verloor hij in 976 zijn hertogdom aan Otto I van Zwaben en werd Hendrik onder voogdij geplaatst van de bisschop Folcmar van Utrecht. In 985 verkreeg hij van Otto III opnieuw zeggenschap over Beieren en in 989 werd hij ook hertog van Karinthië en markgraaf van Verona.

Hendrik huwde Gisela, dochter van Koenraad van Bourgondië (uit diens eerste huwelijk) en was de vader van: