Hendrik I van Longueville

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hendrik I van Longueville
1568-1595
Hertog van Longueville
Periode 1573-1595
Voorganger Eleonor
Opvolger Hendrik II
Graaf van Saint-Pol
Periode 1573 - 1595

(samen met Maria II)

Voorganger Eleonor & Maria II
Opvolger Frans(III)
Vorst van Neuchâtel
Periode 1573-1595
Voorganger Eleonor
Opvolger Hendrik II
Vader Eleonor van Neuchâtel
Moeder Marie van Bourbon-Vendôme

Hendrik I van Longueville (?, 1568 - Amiens, 2 mei 1595) was de oudste zoon van graaf Eleonor van Neuchâtel en van Marie van Bourbon-Vendôme.

Hij volgde zijn vader in 1573 op als hertog van Longueville en als graaf van Neuchâtel, van Dunois en van Tancarville. Tevens werd hij co-graaf van Saint-Pol met zijn moeder.

Hij was tevens aangesteld tot gouverneur van Picardië en kwam in deze functie, op vraag van Hendrik III, de stad Senlis te hulp, die belegerd werd door de hertog van Aumale. De hertog van Longueville slaagde in deze opdracht. Hendrik overleed aan de gevolgen van verwondingen aan het hoofd die hij opliep bij een musketsalvo bij zijn blijde intrede in Dourlers. Volgens sommigen zat Gabrielle d'Estrées achter deze aanslag, anderen menen dat het een wraakoefening betrof van een jaloerse echtgenoot.

Hendrik was gehuwd met Catharina (1568-1629), oudste dochter van Lodewijk Gonzaga, graaf van Nevers. Zijn zoon Hendrik II zou hem opvolgen.