Hendrik I van Longueville
| Hendrik I van Longueville | ||
| 1568-1595 | ||
| Hertog van Longueville | ||
| Periode | 1573-1595 | |
| Voorganger | Eleonor | |
| Opvolger | Hendrik II | |
| Graaf van Saint-Pol | ||
| Periode | 1573 - 1595
(samen met Maria II) |
|
| Voorganger | Eleonor & Maria II | |
| Opvolger | Frans(III) | |
| Vorst van Neuchâtel | ||
| Periode | 1573-1595 | |
| Voorganger | Eleonor | |
| Opvolger | Hendrik II | |
| Vader | Eleonor van Neuchâtel | |
| Moeder | Marie van Bourbon-Vendôme | |
Hendrik I van Longueville (?, 1568 - Amiens, 2 mei 1595) was de oudste zoon van graaf Eleonor van Neuchâtel en van Marie van Bourbon-Vendôme.
Hij volgde zijn vader in 1573 op als hertog van Longueville en als graaf van Neuchâtel, van Dunois en van Tancarville. Tevens werd hij co-graaf van Saint-Pol met zijn moeder.
Hij was tevens aangesteld tot gouverneur van Picardië en kwam in deze functie, op vraag van Hendrik III, de stad Senlis te hulp, die belegerd werd door de hertog van Aumale. De hertog van Longueville slaagde in deze opdracht. Hendrik overleed aan de gevolgen van verwondingen aan het hoofd die hij opliep bij een musketsalvo bij zijn blijde intrede in Dourlers. Volgens sommigen zat Gabrielle d'Estrées achter deze aanslag, anderen menen dat het een wraakoefening betrof van een jaloerse echtgenoot.
Hendrik was gehuwd met Catharina (1568-1629), oudste dochter van Lodewijk Gonzaga, graaf van Nevers. Zijn zoon Hendrik II zou hem opvolgen.
