Hendrik Leys

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hendrik Leys (Antwerpen, 18 februari 1815 - aldaar, 25 augustus 1869) is een Belgisch graficus maar vooral schilder van historieschilderijen, genrestukken en portretten.

Henri Leys (1815-1869), Filips de Goede, 1863, 107,5 x 37, Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België te Brussel

[bewerken] Leven en werk

Hij werd opgeleid door Mathieu (Mathijs) van Bree (1773-1839) en Ferdinand De Braekeleer (1792 - 1883).

Aanvankelijk schilderde hij historische taferelen in een vrij losse romantische schildertrant. Vanaf 1839 werd hij een 'pelgrim van het verleden'. Zijn schilderstijl werd vanaf dan beïnvloed door de schilderkunst van de Vlaamse Primitieven en van de Duitse renaissance. Vooral de invloed van Albrecht Dürer, Hans Holbein de Jonge en Quinten Matsys zijn aanwijsbaar, in het bijzonder in de werken die hij vanaf 1850 creëerde; met name in de typische, lineaire stijl ten nadele van het atmosferische sfumato waar de lossere tendens in de romantiek naar teruggreep. Historisch goed gedocumenteerd, schilderde hij vanaf dan niet alleen historische gebeurtenissen maar ook voorstellingen van het alledaagse leven in het Antwerpen van de 16de eeuw. Behalve historische geloofwaardigheid streefde hij daarbij ook psychologische waarachtigheid na, in de zin van een meer sentimentele romantiek. Typische werken in die late stijl zijn de historische taferelen die hij creëerde voor het Antwerpse stadhuis.

"De dertigdagenmis voor Berthal de Haze" (1854)
K.M.S.K., Brussel

Zijn historisch schilderij "De Dertigdagenmis voor Berthal de Haze" (1854) werd bekroond met de gouden medaille op de Wereldtentoonstelling van Parijs in 1855. Hij kreeg eveneens internationale erkenning op de Wereldtentoonstelling van Londen in 1862.

In 1862 kreeg hij de titel van baron.

[bewerken] Bibliografie

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen