Hendrik V van Engeland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hendrik V
1387-1422
Henry V of England.jpg
Prins van Wales
Periode 1399-1413
Voorganger Richard van Bordeaux
Opvolger Eduard van Westminster
Koning van Engeland
Periode 1413-1422
Voorganger Hendrik IV
Opvolger Hendrik VI
Vader Hendrik IV van Engeland
Moeder Maria de Bohun

Hendrik V (16 september 1386Bois de Vincennes, 31 augustus 1422) was koning van Engeland van 1413 tot 1422. Hij was de zoon van Hendrik IV, koning van Engeland, en Maria de Bohun.

Huwelijk en kinderen [bewerken]

Op 2 juni 1420 trouwde Hendrik met Catharina van Valois, de dochter van Karel VI, koning van Frankrijk. Het echtpaar kreeg één kind:

  • Hendrik (1421-1471), de latere koning Hendrik VI

Koningschap [bewerken]

Na het overlijden van zijn vader op 20 maart 1413, volgde Hendrik hem op als koning van Engeland. Hij werd op 9 april 1413 in Westminster Abbey gekroond.

Drie problemen wachtten op oplossing door de jonge vorst:

  • herstel van de binnenlandse orde;
  • optreden in een kerkelijk schisma;
  • herstel van het geschonden prestige in de Honderdjarige Oorlog.

Hendrik pakte alle problemen in een keer aan. Vanaf het begin maakte hij duidelijk dat hij over een verenigd Engeland wenste te heersen en dat oude geschillen moesten worden vergeten.

Nadat hij een opstand van de Lollards (of Lollarden, een radicale afsplitsing van de beweging van John Wyclif) onder John Oldcastle had onderdrukt, trok hij naar Frankrijk. Op 25 oktober 1415 behaalde hij een grote overwinning bij Azincourt. In oktober 1416 erkende Jan zonder Vrees, de hertog van Bourgondië, hem als koning van Frankrijk.

In augustus 1417 keerde Hendrik terug naar Frankrijk en veroverde hij stelselmatig Normandië. Na de dood van Jan zonder Vrees bemiddelde diens zoon Filips de Goede tussen Hendrik en de Franse koning Karel VI. Op 21 mei 1420 sloten de Engelse en de Franse koning het Verdrag van Troyes. Karels dochter werd Hendrik ten huwelijk gegeven; deze werd als Franse kroonprins erkend en kreeg alvast samen met Filips de Goede het bewind in Frankrijk in handen. Tijdens de strijd tegen de kroonprins, de latere Karel VII, werd Hendrik ziek en overleed onverwachts op 31 augustus 1422 in Bois de Vincennes, bij Parijs, waarschijnlijk ten gevolge van dysenterie.

Hendrik V wordt beschouwd als een bekwaam koning. Hij hield van sport en had belangstelling voor culturele zaken. Hij ligt begraven in Westminster Abbey.

Hendrik werd opgevolgd door zijn zoon Hendrik VI.