Henodus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Henodus
Fossiel voorkomen: Laat Trias
Een reconstructie van Henodus chelyops
Een reconstructie van Henodus chelyops
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Superorde: Sauropterygia
Orde: Placodontia
Superfamilie: Cyamodontoidea
Familie: Henodontidae
Geslacht
Henodus
von Huene, 1936
Typesoort
Henodus chelyops
Afbeeldingen Henodus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

Henodus is een uitgestorven reptielachtig geslacht, behorende tot de Henodontidae, een groep Placodontia uit het Laat-Trias. Henodus leefde in het gebied wat nu Duitsland is. Henodus wordt gekenmerkt door zijn schildpadachtige voorkomen. Het geslacht Henodus telde slechts één soort, Henodus chelyops.

Kenmerken[bewerken]

Henodus

Henodus was ongeveer één meter lang en leefde in de zee, brakwatergebieden en lagunes. Zijn rug en buik werden bedekt door een uit beenplaatjes opgebouwd schild. Het schild was, zoals ook het geval is bij moderne schildpadden, van hoorn gemaakt. Het moest het dier beschermen tegen aanvallen van carnivore soorten, zoals Ichthyosauriërs. Het schild zat vast aan de wervelkolom. Het schild was wel van veel meer beenschilden gemaakt dan het geval is bij moderne schildpadden.

De kop was hoekig en de kaken van het dier waren niet met tanden bezet. Zoals zo veel placodonten werden schelpdragende weekdieren die hij met zijn scherp gerande bek van de bodem los wrikte.

Henodus is de enige placodont waarvan fossielen zijn gevonden op plaatsen die de suggestie wekken dat het dier niet in de zee leefde maar in brak of zoet water. Ook de zwak ontwikkelde ledematen wijzen op een amfibische levenswijze.