Henriëtta Anne van Engeland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Hertogin van Orléans

Henriëtta Anne van Engeland (Exeter, 16 juni 1644 - Saint-Cloud, 30 juni 1670) was de jongste dochter van de Engelse koning Karel I en diens vrouw koningin Henriëtta Maria van Frankrijk. Op het moment dat Henriëtta werd geboren bereikte de Engelse Burgeroorlog een hoogtepunt. In 1661 trouwde Henriëtta met de hertog van Orléans. Ze stond in Frankrijk bekend als Henriette d'Angleterre, in de familie werd ze liefkozend Minette genoemd.[bron?]

Prinses Henriëtta werd geboren op het Bedford House te Exeter, in het zuiden van Engeland. Twee weken na haar geboorte vluchtte haar moeder, de koningin, Engeland uit en liet Henriëtta achter bij Lady Anne Villiers, gravin van Morton. Henriette Anne ("Anne" werd bij haar naam gevoegd toen ze werd gedoopt, en daarmee toetrad tot de Rooms-katholieke Kerk) werd pas met haar moeder herenigd toen ze twee jaar oud was. In 1649 werd Henriëtta's vader, Karel I, onthoofd en Engeland werd een republiek onder Oliver Cromwell. Henriëtta's moeder vluchtte samen met haar dochter naar Frankrijk, waar ze haar intrek nam aan het Franse hof. Ze werd hartelijk ontvangen door haar neef Lodewijk XIV. Henriëtta werd opgevoed aan het Franse hof.

Hertogin van Orléans[bewerken]

Henriëtta Anne van Engeland

Toen Henriëtta 17 jaar werd trouwde ze met haar neef, Filips I, Hertog van Orléans. Filips was de jongste zoon van koning Lodewijk XIII en de enige broer van Lodewijk XIV, op dat moment de koning. De twee trouwden in de Koninklijke Kapel te Parijs op 31 maart 1661. Het huwelijk was een grote mislukking en Henriëtta's man gaf de voorkeur aan mooie mannen, die de strijd met Henriëtta aangingen om macht. Er gingen in die tijd veel roddels door de paleisgangen, dat Henriëtta een relatie zou hebben met haar zwager, Lodewijk XIV. Henriëtta had veel invloed bij de koning en gebruikte deze invloed om de favoriete mannen van haar man te verbannen van het Hof. Die mannen beraamden een plan om Henriëtta van het Hof te verwijderen.

Kinderen[bewerken]

Henriëtta Anne baarde, ondanks de homoseksuele geaardheid van Filips, toch vier kinderen:

Ten tijde van de geboorte van prinses Anne Marie stond het koppel bekend om hun ruzies in het Palais-Royal en thuis. Filips had een nieuwe minnaar en velen waren zich bewust van de grote invloed die deze man op Filips had.

Lodewijk XIV[bewerken]

Lodewijk XIV was erg intiem met zijn schoonzuster. Er werd in die tijd ook gezegd (of geroddeld) dat Lodewijk de echte vader was van Henriëtta's twee dochters. Lodewijk was na de tragische dood van Henriëtta langer in rouw dan haar eigen man, Filips. Hoe dan ook, Filips was extreem jaloers op zijn vrouw.

De meeste van Lodewijks minnaressen (zoals, Louise de La Vallière en Athénaïs de Montespan) waren hofdames van Henriëtta Anne. In feite moedigde Henriëtta de relatie van Lodewijk en Louise de La Vallière aan, om de roddels aan het Hof over haar en Lodewijk in de doofpot te stoppen.

Latere leven[bewerken]

Vandaag de dag is Henriëtta vooral bekend om haar briefwisseling met haar broer koning Karel II van Engeland, met wie ze een sterke band had. Samen met haar broer hielp ze het opzetten van het geheime Verdrag van Dover in 1670, welke een offensief en defensief verdrag was tussen Engeland en Frankrijk.

Henriëtta stierf in het kasteel van Saint-Cloud, twee weken nadat het Verdrag van Dover was getekend. Ten tijde van haar dood werd er gefluisterd dat zij was vergiftigd door de vriend van haar man, de jaloerse in ballingschap levende Chevalier de Lorraine. Ze kreeg na haar dood de bijnaam Madame nummer één.