Henriëtte Bosmans
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Henriëtte Hilda Bosmans (6 december 1895 – 2 juli 1952) was een Nederlandse componiste en pianiste.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
Henriëtte Bosmans werd in Amsterdam geboren als dochter van cellist Henri Bosmans, verbonden als solist aan het Concertgebouworkest, en pianiste Sara Benedicts. Haar vader overleed toen ze één jaar oud was. Haar moeder gaf haar pianoles en vanaf haar zeventiende trad ze geregeld op in het Concertgebouw.
Vanaf 1914 begon ze stukken voor piano te componeren en nam ze compositieles. Ook kreeg ze van 1921 tot 1922 orkestratieles van Cornelis Dopper. In 1919 werd voor het eerst een werk van haar, een vioolsonate, publiek uitgevoerd. Ze schreef vooral kamermuziek en na haar studie bij Dopper ook orkestmuziek; veelal met een solerende rol voor de cello. Omdat ze ernaar streefde een modernere stijl te creëren, ging ze van 1927 tot 1930 bij Willem Pijper in de leer.
In 1934 verloofde ze zich met violist Francis Koene, met wie ze al vaak samen gespeeld had. Toen deze het jaar daarop overleed, viel Bosmans in een emotioneel gat en componeerde ze jarenlang niets meer. In 1941 werd haar door de bezetter het optreden verboden, omdat ze half-joods was. Na de oorlog begon ze weer volop te componeren en te musiceren; tevens schreef ze nog voor verscheidene dagbladen en onderhield ze een correspondentie met collega Benjamin Britten. Bosmans werd in 1951 geridderd in de Orde van Oranje-Nassau, en stierf het jaar daarop aan maagkanker. Ze werd begraven op de Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied.
Bosmans had een opmerkelijk moderne stijl, waarbij ze zich weliswaar door de muzikale voortrekkers uit die tijd liet inspireren (met name door Debussy) maar toch haar eigen weg te vinden wist. Van haar leermeester Pijper nam ze de polytonaliteit over; verder is haar muziek vooral impressionistisch, met een voorliefde voor onverwachte wendingen in maat- en toonsoort.
[bewerken] Enige werken
- 1919 Sonate, voor cello en piano
- 1923 Mélodies Françaises, symfonisch gedicht voor cello en orkest
- 1926 Nuit Calme, voor cello en piano
- 1927 Three songs
- 1927 Drie Liederen op Duitse tekst
- 1927 Strijkkwartet
- 1928 Concertino, voor piano en orkest
- 1934 Concertstuk, voor viool en orkest
- 16 liederen op Franse teksten, o.a. Jacques Prévert
- Ave Maria
- Het Lied voor Spanje
[bewerken] Zie ook
Henriëtte Bosmansprijs, een aanmoedigingsprijs voor Nederlandse componisten, ingesteld in 1994.
[bewerken] Bron
- ATTACCA Babel 8314-4 & 8315-5: dubbel LP uit 1983 (?) met veel hoes-informatie.
