Henri-Désiré Landru

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Henri-Desiré Landru (Parijs, 25 april 1869 - Versailles, 19 december 1922) was een Franse seriemoordenaar die wel eens voor Blauwbaard wordt uitgemaakt.

Henri-Desiré Landru was een niet welgestelde man, getrouwd en vader van 4 kinderen, die in de jaren 10 en 20 een contactadvertentie in de Franse kranten plaatste. Daarin schetste hij zichzelf als een rijke weduwnaar die verlangde naar een eenzame weduwe om met haar zijn laatste dagen te delen. Ongeveer 300 vrouwen reageerden en Landru koos op zijn gemak de rijksten uit. Met hen begon hij een korte relatie en lokte hen naar een kasteel dat hij gehuurd had. Daar maakte hij hen dood met een nekschot. Vervolgens hakte hij ze in stukken en stopte hen in de oven waarin hij hen verbrandde.

Het liep goed, tot de Franse politie in 1921 op zoek gingen naar 2 verdwenen jonge weduwen, op aanvraag van de burgemeester van Gambais. De zus van één van de slachtoffers herkende Landru toen hij in Rouen uit een winkel kwam. Zij verwittigde de politie. De politie vond in deze winkel een visitekaartje met als adres de gehuurde villa van Landru in Gambais. Hoewel Landru altijd ontkende en er in feite geen technische bewijzen waren, werd de Franse kasteelheer in 1921 tot de guillotine veroordeeld. In 1922 werd het vonnis voltrokken.

Bewijzen zijn er nauwelijks gevonden. Wel waren er een aantal verdachte omstandigheden:

• Landru noteerde alles nauwkeurig in kleine schriftjes. Hij deelde de vrouwen in op basis van hun financiële situatie.
• In diezelfde schriftjes hield hij zijn uitgaven bij. Opvallend is dat hij op enkele jaren tijd 27 zagen gekocht heeft en dat hij altijd twee treinkaartjes kocht: 1 heen en terug en 1 enkele bestemming.
• In de oven werden veel assen gevonden en ook 500 gram menselijke beenderen.

Men twijfelde sterk aan de schuld van Landru en een Franse schrijver schreef zelfs een boek waarin hij Landru typeert als slachtoffer van een gerechtelijke dwaling. Pas toen men in 1947 een dagboek vond van Landru waarin hij bekende de burgemeestersdochter te hebben vermoord en honderd andere vrouwen, werd hij als een duivelse seriemoordenaar betiteld.

Sommigen geloven nog steeds dat Landru slachtoffer is geworden van zijn reputatie als charmeur. Zij beweren dat de hele zaak opgezet is door de Franse Geheime Dienst om de bevolking af te leiden van de vele problemen na de Eerste Wereldoorlog. Landru zou niet geëxecuteerd zijn, maar verbannen naar Argentinië waar hij kon leven van een pensioen van de Franse Staat. Belangrijkste "bewijzen" die men aanhaalt:

• Zijn graf zou leeg zijn.
• De pers mocht niet aanwezig zijn op zijn executie.
• De clown Grock zou hem gezien hebben in Argentinië.