Henri d'Orléans (1908-1999)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Henri in 1928

Henri Robert Ferdinand Marie Louis Philippe d'Orléans, graaf van Parijs (Chateau de Nouvion-en-Thiérache, 5 juli 1908 - Dreux, 19 juni 1999) was de Franse troonpretendent voor de Orléanisten.

Hij was de enige zoon van prins Jean van Orléans en diens echtgenote (en nicht) Isabelle d'Orléans.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

In 1931 trad hij in het huwelijk met zijn achternicht, Prinses Isabelle d'Orléans-Braganza. Het was geen gelukkig huwelijk en prins Henri jaagde een groot deel van de erfenis van zijn echtgenote er door heen, mede met behulp van zijn maîtresse.

Henri en Isabelle hadden elf kinderen:

  • Isabelle (8 april 1932); zij trouwde in 1964 met graaf Friedrick Karl von Schönborn-Buchheim. Ze hebben twee dochters en drie zonen.
  • Henri (14 juni 1933); in 1957 getrouwd met hertogin Maria-Therese von Württemberg. In 1984 gescheiden. Uit dit huwelijk heeft hij twee dochters en drie zonen. De oudste zoon en jongste dochter zijn zwaar verstandelijk gehandicapt geboren, vanwege de ziekte toxoplasmose van hun moeder tijdens de zwangerschap. In 1984 trouwde hij voor de tweede maal met Micaela Cousino (zeer tegen de zin van zijn vader die hem enige tijd onterfde).
  • Hélène (17 september 1934); zij trouwde in 1957 met graaf Evrard de Limbourg-Stirum. Ze hebben één dochter en drie zonen.
  • François (15 augustus 1935 - 11 oktober 1960); hij overleed terwijl hij dienst had in het vreemdelingenlegioen.
  • Anne (4 december 1938); zij trouwde in 1965 met prins Carlos van Bourbon-Sicilië. Het paar heeft vier dochters en één zoon. Saillant detail is dat prins Carlos claimt het Hoofd te zijn van het Huis der Beide Siciliën. Zijn schoonvader erkende deze claim echter niet en steunde een andere claim.
  • Diane (24 maart 1940); in 1960 getrouwd met hertog Carl van Württemberg (broer van Marie-Therese). Zij hebben vier zonen en twee dochters. Van de jongste dochter Fleur wordt wel gezegd dat zij het resultaat is van een affaire van Prinses Diane met een Spaanse edelman[bron?].
  • Michel (25 juni 1941); in 1967 getrouwd met Beatrice Pasquier de Franclieu. Zij hebben twee dochters en twee zonen. Prins Henri onterfde Michel naar aanleiding van diens huwelijk met Beatrice.
  • Jacques (25 juni 1941); in 1969 getrouwd met Gersende de Sabran-Pontevès. Zij hebben een dochter en twee zonen.
  • Claude (11 december 1943; in 1964 getrouwd met prins Amadeus van Savoye. Zij hebben twee dochters en een zoon.
  • Chantal (9 januari 1946; in 1972 getrouwd met baron François Xavier de Sambucy de Sorgue. Zij hebben een dochter en twee zoons.
  • Thibaut (20 januari 1948 - 23 maart 1983); in 1972 getrouwd met Marion Gordon-Orr tegen de zin van zijn vader. Het paar had twee zonen, één van de zonen is kort na de geboorte overleden.

Interne strubbelingen[bewerken]

Zijn familieleven en dat van zijn kinderen werd gekenmerkt door interne strubbelingen en verschillende van zijn kinderen zijn gebrouilleerd met elkaar. Ook onterfde prins Henri als Chef van het Huis Bourbon enkele van zijn zonen toen zij huwelijken aangingen met niet-adellijke vrouwen. Deze beslissing werd later ongedaan gemaakt door zijn oudste zoon, Henri, na de dood van zijn vader.

Koningin Sofia van Spanje heeft wel eens gezegd dat de Orléans het ruzie maken in het bloed hebben zitten. (Detail: Haar echtgenoot, koning Juan Carlos I van Spanje is een kleinzoon van Louise van Orléans, tante van Henri d'Orléans).


Voorganger:
Jean (III)
Orleanistisch en Unionistisch troonpretendent
1940-1999
Opvolger:
Henri (VII)