Henry Charles Litolff
Henry Charles Litolff (Londen, 6 februari 1818[1] – Bois-Colombes, 5 augustus 1891) was een componist en pianovirtuoos uit de romantiek.
[bewerken] Levensloop
Litolff werd als zoon van een Schotse moeder en een Elsassische vader in 1818 in Londen geboren. Zijn vader was een violist die als gevangene naar Londen was gevoerd omdat hij voor Napoleon had gevochten in de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog.
Litolff kreeg zijn eerste muzikaal onderricht van zijn vader. Toen hij twaalf was speelde hij voor de pianist Ignaz Moscheles, die zo onder de indruk was dat hij hem vanaf 1830 gratis lessen gaf. Hij maakte de belofte waar en gaf al concerten vanaf zijn veertiende. Litolff kreeg les van Moscheles, totdat hij ervandoor ging met de zestien jaar oude Elisabeth Etherington om te trouwen in Gretna Green. Het paar verhuisde naar Melun en later naar Parijs.
In 1839 verliet hij Elisabeth en verhuisde naar Brussel. Rond 1841 verhuisde hij naar Warschau, waar hij mogelijk dirigent was van het orkest van het Teatr Narodowy. In 1844 vertrok hij naar Duitsland. Hij gaf er concerten en was de leraar van Hans von Bülow. Het jaar daarop keerde hij terug naar Engeland om officieel te scheiden van Elisabeth, maar dat plan mislukte. Hij belandde in de gevangenis en moest een hoge boete betalen. Hij wist te ontsnappen en vluchtte naar Nederland. Later kon hij toch scheiden van Elisabeth, nadat hij officieel ingezetene was geworden van het hertogdom Braunschweig. Hij raakte bevriend met de muziekuitgever Gottfried Meyer en trouwde na diens dood met zijn weduwe Julie. Het huwelijk duurde van 1851 tot 1858. Na de scheiding verhuisde hij opnieuw naar Parijs.
[bewerken] Werk
Hij was een productief componist. Toch is hij tegenwoordig het meest bekend als oprichter van de Litolff Edition van klassieke en moderne muziek. Zijn bekendste werken zijn de vier pianoconcerten, eigenlijk meer symfonieën met een obligate solopartij. Zijn eerste pianoconcert in d mineur is verloren gegaan. De andere concerten zijn:
- Concerto Symphonique nr. 2 in b mineur, op. 22 (1844)
- Concerto Symphonique nr. 3 in E majeur, op. 45 (c.1846)
- Concerto Symphonique nr. 4 in d mineur, op. 102 (c.1852)
- Concerto Symphonique nr. 5 in c mineur, op. 123 (c.1867)
In het derde concerto symphonique verwerkte Litolff de Nederlandse liederen "Al is ons prinsje nog zo klein" (in het scherzo) en "Wien Neêrlands bloed in d'aders vloeit" (in de finale), als herinnering aan zijn verblijf in Nederland.
[bewerken] Externe links
- Henry Charles Partituren van Henry Charles Litolffs muziek op International Music Score Library Project
- "Happy Birthday, Litolff (Who?)" door Jeffrey Engel voor The Voice News
Bronnen, noten en/of referenties
|
