Heracliden (Byzantijnse Rijk)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Dit artikel gaat over de Byzantijnse dynastie der Heracliden. Voor de mythologische Heracliden (de afstammelingen van de held Herakles), zie Heracliden (mythologie).

De dynastie van de Herakliden leverde van 610-695 en van 705-711 de Byzantijnse keizers en tevens enkele exarchen van Carthago en Ravenna. De grondlegger van de dynastie - Herakleios - was de zoon van Herakleios de Oudere, een generaal uit de Romeins-Perzische oorlogen en later exarch van Carthago. Samen zetten ze Phocas af die de macht had gegrepen. Het laatste lid van de dynastie was Justinianus II. Onder de Herakliden werd de overgang van Late oudheid naar de Middeleeuwen volbracht en was het Oost-Romeinse Rijk veranderd in het Grieks sprekende Byzantijnse Rijk.[1] Maar liefst 75% van het grondgebied ging verloren onder de Herakliden, voornamelijk door de Islamitische veroveringen.

Lijst van heersers[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Het Byzantijnse Rijk is een benaming uit de 19e eeuw om onderscheid te kunnen maken tussen het Rijk uit de oudheid en uit de Middeleeuwen.