Heraldisch kruis
De heraldiek is ontstaan als de beschrijving van de wapenschilden en herkenningstekens van de kruisridders en de bewapende ridders en deelnemers aan toernooien in de Middeleeuwen. De oorsprong in de kruistochten, waarbij veel ridders een kruis op hun schild of mantel plaatsten, verklaart waarom het kruis in de Europese heraldiek zoveel aandacht kreeg.
In de 11e eeuw was het kruis het symbool bij uitstek van het christendom geworden. De kruisridders die tegen de mohammedanen, heidenen of ketters vochten konden in het kruis op hun schild een symbool van hun religie zien. Op wapenschilden van Joden en op wapenschilden van niet-christenen zoals de Japanse keizer en de Indiase vorsten komen geen kruisen voor.
Een kruis kan een deel van een sprekend wapen zijn. Een familie Zwartkruis, Kruiskamp of De la Croix kan een kruis, als ware het een rebus, in het wapen plaatsen.
Al waren er vanaf de 12e eeuw ook veel andere afbeelding zoals geometrische patronen, herautstukken genaamd, en wapendieren waarbij vooral leeuw en adelaar veel voorkwamen, kruizen zijn altijd populair gebleven. Ook in de Faleristiek, de hulpwetenschap die de tekenen van de ridderorden beschrijft, komen de hier beschreven kruisen veel voor.
In de heraldiek is het kruis een oud symbool, ouder dan het christendom, dat in meer dan duizend soorten voorkomt, zoals:
- het Egyptische hangselkruis
- de swastika of hakenkruis
- het Griekse kruis
- het Latijnse kruis
- het Keltisch kruis
Veel ridderorden voerden in hun standaard een kruis. Nog altijd hebben eretekens meestal de vorm van een (ridder)kruis. Een aantal landen voert het kruis in hun vlag, zoals Zwitserland en de Scandinavische landen. Het is tevens het symbool van vele westerse gezondheidsinstellingen en -organisaties, waaronder het Rode Kruis dat een kruis van Genève gebruikt.
De rijkdom aan vormen van de kruisen is gebaseerd op de noodzaak om een afwijkend wapenschild te maken. Had een andere familie al een zwart kruis op goud, dan koos een volgende ridder een zwart gegolfd kruis en de daaropvolgende een kruis "van het een in het ander". In principe behoort ieder wapenschild immers uniek te zijn en tegelijk zo eenvoudig mogelijk vormgegeven te worden in verband met de herkenbaarheid. Dat verklaart de vormen van de kruisen.
In de heraldiek worden vele honderden kruizen gebruikt. Ieder kruis kan immers als schuinkruis en verkort of lang (het hele veld bedekkend) worden afgebeeld. Dan kan de heraldicus de kruisen van een afwijkende voet of rand voorzien, verhogen of met kleuren en tinctuuren (metalen) verschillen aangeven. Tenslotte kan men binnen het kruis nog figuren plaatsen. Het kruis heet dan "beladen met figuren", zoals leeuwenkoppen of andreaskruisen, te zijn.
[bewerken] De swastika of het hakenkruis in de heraldiek
In nazi-Duitsland werden onderscheidingen en wapenschilden veelvuldig met swastika's, het symbool van de NSDAP, versierd. In de Bondsrepubliek en de DDR werd daaraan een eind gemaakt.
In Finland zijn de hakenkruisen in de kleinoden van Finse onderscheidingen in slechts één geval verwijderd; de keten van de vaak aan Europese staatshoofden verleende Orde van de Witte Roos (Finland) werd in 1963 van de prominent afgebeelde hakenkruisen ontdaan. In de versierselen van de Orde van het Vrijheidskruis (Finland) en ook op de standaard van de Finse president wordt de swastika nog steeds afgebeeld[1].
In de familiewapens van de Nederlandse en Vlaamse families Dröge, de Koning, Sonnema, Ebbinge en van den Elzas komen swastika's voor[2]. Na de Tweede Wereldoorlog heeft menigeen het hakenkruis in het familiewapen vervangen door een ander ornament.
De namen van de kruisen werden door Nederlandse schrijvers tot in de 19e eeuw meestal in het Frans gegeven. Er was geen overeenstemming over de Nederlandse namen. Johannes Rietstap en Joan Graafland waren gezaghebbende autoriteiten op het gebied van de heraldiek en zij hebben een algemeen aanvaard Nederlands begrippenapparaat voorgesteld dat nu algemeen is overgenomen.
[bewerken] De twee oervormen van de heraldische kruisen
-
Het kruis van Sint-Joris is het basismodel van de meeste heraldische kruisen.
-
Het Andreaskruis of schuinkruis is het tweede archetype van de heraldische kruisen. Voorbeelden van Andreaskruisen vindt u onder op deze pagina.
[bewerken] De vormen van het kruis van Sint-Joris in de heraldiek
Er is in de loop der eeuwen veel gevarieerd op deze eenvoudige vorm. In het overzicht staan de door Rietstap en Jhr. J.L.M. Graafland genoemde namen en vormen.
-
Een doopkruis combineert het kruis van Andreas en het Latijnse kruis
-
Een omgekeerd Latijns kruis herinnert aan de kruisdood van Petrus
-
Verkort kruis, "crux immissa quadrata" of Kruis van Genève
-
Het kruis van Kantelberg
-
Een koptisch kruis
-
Een oud koptisch kruis met gnostische trekken
-
Een kruis dat de Ankh en het christelijk symbool verenigt werd door de gnostici in Egypte gebruikt.
-
Sint-Brigidda vouwde dit kruis om de kelten en Angelsaksen te bekeren.
-
Het Leliekruis was het symbool van de Heilige Inquisitie en wordt in de Kerkelijke heraldiek achter de wapens van de Dominicanen geplaatst.
-
Kruis van Toulouse
-
Een dubbel slangenkruis, uiteraard kan men ook andere koppen van dieren in het wapen opnemen. Adelaars komen veel voor in de Italiaanse heraldiek en dan is het een adelaarskruis. Voor kruisen met andere koppen bestaan geen vastgelegde namen.
-
Het calvariekruis wordt ook wel met een om het kruis gevlochten doornenkroon afgebeeld.
-
Kruis in het wapen van Sevgein in Zwitserland
-
Verkort krukken- of Oostenrijks kruis. Symbool van de Republiek Oostenrijk.
-
Verkort Kruis pattée
-
Verkort Kruis pattée met achthoekig medaillon
-
Het runenkruis is ouder dan het Christendom en wordt ook door fascistische bewegingen als politiek symbool gebruikt.
-
Maria-Theresiakruis. Dit kruis is het kleinood van de Maria-Theresiaorde.
-
Het Mannerheimkruis werd in 1919 ontworpen en is nog steeds een nationaal symbool van Finland.
-
Het keltisch kruis is bij uitstek een symbool van Ierland.
-
In het wapen van Kadenbach is een Latijns kruis op een breedarmig kruis gelegd.
-
Dit dradenkruis met vier kruizen in de armen is een variant op het Kruis van Jeruzalem.
-
Dit afgeschuind of IJslands kruis is het kleinood van de IJslandse Orde van de Valk.
-
Het "M" of Mariakruis is een vereenvoudigd kruis van Alcantara.
-
In de Braziliaanse heraldiek werd het sterrenbeeld Zuiderkruis ooit op deze wijze afgebeeld. Het kruis komt in deze vorm voor in de gelijknamige Orde.
-
Het uit doodsbeenderen samengestelde lazaruskruis op een plaque van de Orde van Sint-Mauritius en Sint-Lazarus
-
Een "hermelijnkruis" is een heraldische bijzonderheid. Het heraldische symbool waarmee de vacht van een hermelijn wordt aangeduid is als een kruis op een schild geplaatst.
-
Het kruis van Lotharingen werd het symbool van Charles de Gaulle's "Vrije Fransen" in de Tweede Wereldoorlog en de Franse "Orde van de Bevrijding".
-
Een patriarchaal kruis
-
Kruis van Mantua
Men kan ook een schild met het kruis van een ridderorde beladen. Dit ziet men vooral bij de oude kruisvaardersorden en de adelsorden.
-
Kruis van Sint-Jacob of Sant'Iago.
-
Het kruis van de Constantinische Orde is beladen met een labarum.
-
Kruis van de Orde van Christus
-
Het Kruis van Malta is al sinds de kruistochten een herkenningsteken van deze orde maar komt op hun wapenschild niet voor.
-
De vlag van de Orde van Malta als "Schildhoofd van religie" in het wapen van een (Ere)-Baljuw.
-
De "Deutsch und Herrenmeister", Grootmeester van de Duitse Orde draagt dit kruis in zijn schild.
-
Het kruis van de Toscaanse Heilige en Militaire Orde van Sint-Stefanus Paus en Martelaar.
-
Kruis van de Orde van Sint-Lazarus
-
Kruis van Calatrava
-
Kruis van Alcantara
-
Het kruis van de Heilige Ferdinand en de Orde van de Heilige Ferdinand bestaat uit vier zwaarden.
Men kan ook een andere figuur met een kruis beladen of een kruis laten vasthouden zoals in de volgende wapens.
-
In het wapen van Klosters draagt een stier een Latijns kruis
-
De Heilige-Mauritius draagt een vaandel met een kruis.
-
Ook het " lam Gods" wordt met een vaandel met een kruis afgebeeld.
-
de "ram gods"? in het wapen van Bélier
-
Sint Hubertus zag, volgens de legende, een hert met een kruis in het gewei. Het hert wordt ook met een crucifix afgebeeld.
In de heraldiek van Litauen en het lange tijd daarmee verbonden Polen komen kruisen ("croce") voor die typisch zijn voor de heraldiek in die streken. Voor deze kruisen bestaan geen gangbare Nederlandse namen.
-
Een kruis rozdarty met gouden penningen
[bewerken] Kruizen van de orthodoxe christenen
De orthodoxe en geünieerde kerken gebruiken vooral kruizen met meerdere armen waarvan soms één arm scheefstaat. Ook het Grieks kruis wordt veel door hen gebruikt. Het patriarchaal kruis met zijn twee armen is ook in het oosten een veelgezien kruisteken[3].
-
"Azuur een russisch kruis met drie Russische keizerskronen". In het wapen van Jesidan komt een eenvoudiger Russisch kruis voor.
[bewerken] Het Andreas- of schuinkruis in de heraldiek
Ieder kruis kan ook gekanteld worden en als schuinkruis op het schild worden gelegd. Hieronder ziet u enkele veel voorkomende schuinkruisen. Op de vaandels van de Bourgondische hertogen stonden rode, schuine, dubbel gekanteelde knoestige kruizen. Hun emblemen vertoonden schuinkruizen van andere takken die soms gecombineerd werden met een vuurslag.
-
Bourgondisch kruis van lauriertakken. Waarschijnlijk is dit Bourgondisch of takkenkruis het kruis dat de oprichters van de Militaire Willems-Orde voor ogen hadden[4].
-
Het labarum dat Constantijn de Grote in een droom zou zijn verschenen combineert de Grieke initialen Chui en Chro van Jezus Christus en een kruis. In het Frans heet dit een "chrisme". Op de keper beschouwt gaat het niet om een Andreaskruis maar om de letter "X".
[bewerken] Kruis van de Heilige Geest
Deze variant van het patriarchale kruis wordt soms met een duif, een symbool van de Heilige Geest, gecombineerd.
[bewerken] Niet christelijke kruizen in de heraldiek
Een eenvoudig herkenbaar wiskundige constructie als een kruis is buiten en ook vóór het christendom al veelvuldig gebruikt. Daarnaast kan men van twee langgerekte of vier of vijf rechthoekige objecten altijd wel een kruis construeren. Kruizen van gereedschap of zelfs vissenstaarten kregen een plaats op de wapenschilden maar zij zijn niet direct met het christendom in verband te brengen. Het hakenkruis is een boeddhistisch of hindoeïstisch symbool en komt, net als het runenkruis, ook in de oude Germaanse runen voor. Het hakenkruis heet in de heraldiek ook wel een "Croix Gammé".
-
Antonius- of Tau-kruis
-
Het wapen van Philippus Vaecx heeft een Tau-kruis op de schildzoom.
-
Een Ankh is een oud Egyptisch symbool dat ook door de Christenen wordt gebruikt.
-
Een verkort hakenkruis met verkorte armen, ook mannerheimkruis genoemd.
-
Dit Arabisch ogende dadelkruis of kruis van Agadès stelde het zuiderkruis voor en was het symbool van de Franse Orde van Verdienste voor de Sahara.
-
Het sterrenbeeld dat het Zuiderkruis wordt genoemd neemt in het Braziliaanse wapen een belangrijke plaats in.
[bewerken] Referenties
Referenties
|
[bewerken] Literatuur
- Jhr. J.L.M. Graafland en A.Stalins, "Heraldische encyclopædie", 1925.
- Johannes Rietstap, "Armorial général, contenant la description des armoiries des familles nobles et patriciennes de l'Europe, précédé d'un dictionnaire des termes du blason." 1887
- H. Kits Nieuwenkamp,"Nederlandsche Familiewapens", Arnhem 1936
- Stephen Slater, "The complete book of heraldry" Londen 2002
- Carl Alexander v. Volborth, "Heraldiek", Amsterdam 1985
- Walther Leonhard, "Das grosse Buch der Wappenkunst", Augsburg 1978
- Cornelius Pama, "Heraldiek en genealogie", Kaapstad 1958
- Cornelius Pama, "Heraldiek", Kaapstad 1969
- Dr. Ottfried Neubecker, "Heraldik", London 1979
- Václav Měřička, "The book of orders and decorations", London 1975
- Paul Hieronymussen, Europaeiske Ordner i Farver, Kopenhagen 1967
- Heim, Bruno Bernard. Armorial: Armorial Liber Amicorum. Gerrards Cross, UK: Van Duren, 1981, (ISBN 0-905715-16-0).
- Heim, Bruno Bernard. Heraldry in the Catholic Church: Its Origins, Customs, and Laws, New Jersey: Humanities Press Inc, 1978 (ISBN 0-391-00873-0).
- Heim, Bruno Bernard. Or and Argent, Gerrards Cross, Buckinghamshire, England, UK, Van Duren, 1994, (ISBN 0-905715-24-1).
- Heim, Bruno Bernard. Kerkelijke heraldiek : van 1270 tot Johannes Paulus II. Altiora-Averbode. Nederland, 1980. (ISBN 90-317-0216-1)


