Herbert Henry Asquith

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Herbert Henry Asquith
12 september 185215 februari 1928
Herbert Henry Asquith.jpg
Premier van het Verenigd Koninkrijk
Periode 1908 - 1916
Voorganger Henry Campbell-Bannerman
Opvolger David Lloyd George

Herbert Henry Asquith (Morley, 12 september 1852Londen, 15 februari 1928) was een Britse politicus en eerste minister.

Leven[bewerken]

Asquith studeerde aan de universiteit van Oxford, werd in 1876 toegelaten tot de balie en had vanaf 1880 een advocatenpraktijk. Hij huwde tweemaal (zijn eerste vrouw overleed vroegtijdig in 1891) en had in totaal zes kinderen. In 1886 werd hij voor een district in Schotland verkozen tot lid van het Lagerhuis voor de liberale partij. In 1892 werd hij minister van Binnenlandse Zaken in de vierde regering-Gladstone, een functie die hij behield onder eerste minister Archibald Primrose. Na de conservatieve regering van Arthur James Balfour werd Asquith in 1905 minister van Financiën onder premier Henry Campbell-Bannerman.

Asquith, geportretteerd door André Cluysenaar

Toen Campbell-Bannermann in 1908 aftrad, volgde Asquith hem op. Tijdens zijn regering kwamen belangrijke sociale hervormingen tot stand, zoals een wet op het ouderdomspensioen. Tevens verwezenlijkte Asquith de Home Rule Act, die voorzag in zelfbestuur voor Ierland. Het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog belette echter de uitvoering.

Asquith verklaarde op 4 augustus 1914 aan Duitsland de oorlog, onder meer om de Belgische neutraliteit te verdedigen. In mei 1915 verruimde hij zijn kabinet met leden uit de oppositie, onder wie ex-premier Balfour die Winston Churchill opvolgde als First Lord of the Admiralty. Tijdens zijn regering voltrokken zich militaire catastrofes zoals de landing bij Gallipoli 1915 en de slag bij de Somme 1916 en de Ierse Paasopstand in 1916. In datzelfde jaar moest Asquith dan ook plaats maken voor David Lloyd George.

In de periodes 1916 - 1918 en 1920 - 1925 zetelde Asquith opnieuw in het Lagerhuis. Vanaf 1925 had hij zitting in het Hogerhuis als de graaf van Oxford en Asquith.

Hij overleed in 1928 op 75-jarige leeftijd en werd begraven op All Saints Churchyard te Sutton Courtenay.

Externe links[bewerken]