Herenboer
De term herenboer of scholteboer wordt gebruikt om een boer aan te duiden die voldoende kapitaal heeft om niet zelf zijn land te bewerken maar hiervoor personeel in dienst heeft.
In Nederland kwamen deze herenboeren vooral voor in Noord-Groningen en het Oldambt, in mindere mate in de Groningse en Drentse Veenkoloniën, in delen van Friesland en in vrijwel geheel Zeeuws-Vlaanderen. In de Gelderse Achterhoek worden deze grootgrondbezitters scholteboeren genoemd. De term herenboer werd door kleinere boeren, landarbeiders en dorpelingen vaak met een negatieve bijbetekenis gebruikt. De rijke boeren werden in het verleden nogal eens beschouwd als uitbuiters.
In de negentiende eeuw stonden de herenboeren bekend om hun grote rijkdom vanwege het verbouwen en verhandelen van immense hoeveelheden graan en aardappelen. Deze rijkdom uitte zich vooral in sociale positie en aanzien. Boerderijen werden vergroot en versierd en omgeven door de slingertuinen in Engelse landschapsstijl. Doordat de herenboer zelf niet meer actief hoefde te zijn op zijn bedrijf verwierf hij een aanzienlijke positie in de plaatselijke, en deels ook landelijke politiek en het maatschappelijk leven.
