Herman de Vries

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Herman de Vries
Devries lotus.jpg
Persoonsgegevens
Volledige naam Herman de Vries
Geboren Alkmaar, 11 juli 1931
Geboorteland Nederland
Nationaliteit NL
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1953 -
Stijl(en) (o.a.) gemengde techniek, installaties, land art, boeken, botanie, aarduitwrijvingen, artefacten, schilderkunst, fotografe
RKD-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
De kunstenaar bij een werk

Herman de Vries (Alkmaar, 11 juli 1931) is een Nederlands beeldend kunstenaar. Hij spelt zelf zijn naam zonder hoofdletters om "hiërarchieën te vermijden". In het oevre van De Vries spelen begrippen als 'het zijn' en 'de werkelijkheid' de hoofdrol waarbij niet het denken erover maar de zintuiglijke ervaring daarvan betekenisvol is. Omdat De Vries de natuur als onze primaire realiteit beschouwt, toont hij deze vaak als document - ontdaan van andere betekenissen - om de ervaringen te bieden die het mogelijk maken de poëzie van de werkelijkheid te ontdekken.

Vroeg werk[bewerken]

Herman de Vries volgde in 1949-51 een opleiding aan de Rijkstuinbouwschool in Hoorn. Daarna werkte hij als landarbeider in Frankrijk en vanaf 1952 als plantkundige bij de Plantenziektekundige Dienst in Wageningen. In 1953 begon hij zich naast zijn werk als plantkundige bezig te houden met het maken van kunst. Zijn vroege werk bestaat onder andere uit collages van gevonden materiaal, zoals een van de muur afscheurde laag posters. Hij gebruikte hiervoor de noemer collages trouvés, verwijzend naar de objets trouvés van Marcel Duchamp. Later in de jaren 50 begint hij te schilderen in witte, grijze en zwarte tonen. Deze rulle, voorstellingsloze werken kunnen worden gerekend tot materieschilderkunst. Rond 1960 werkte De Vries enkel nog met witte verf. Zijn vroege werk staat daarmee dicht bij de informele kunst uit dezelfde periode.

In 1961 richtte De Vries, samen met Armando en Henk Peeters van de Nulgroep, het tijdschrift nul = 0 op. Na twee uitgaves viel de redactie echter uiteen en De Vries zet het tijdschrift nog twee nummers alleen voort. Intussen heeft hij zijn baan als plantkundige verruild voor een aanstelling als biologisch onderzoeker aan het Instituut voor Toegepast Biologisch Onderzoek in de Natuur (ITBON) in Arnhem. In zijn werk gebruikt hij nu kanswerking als een belangrijk beeldend middel. Dit levert werken met willekeurig geplaatste blokken, stippen en letters op.

Natuur[bewerken]

In 1970 verhuisde De Vries naar het Beierse dorp Eschenau) (nabij Knetzgau) en vanaf deze tijd vormen de natuur en Oosterse denkwijzen belangrijke elementen in zijn werk. Verandering en tijdelijke ordeningen zoals die heersen in de natuur komen bijvoorbeeld tot uitdrukking in werken met gevallen boombladeren of in een verslag van een onderzoek naar planten gevonden op een afgeperkt stuk weiland.

Aarduitwrijven

Vanaf de jaren 80 lag de nadruk in zijn werk op de verstoorde relatie tussen mens en natuur waardoor volgens De Vries een belangwekkende bron van kennis verloren dreigt te gaan. In boeken documenteerde hij een grote verzameling kruiden en gewassen, in werken op papier gebruikte hij verschillende soorten aarde als pigment en ook exposeerde hij grassen, geurige rozenblaadjes en planten met een hallucinerende werking. Naast een groot aantal kunstenaarsboeken maakte De Vries ook foto's, films en tekstwerken.

In 1997 kreeg de kunstenaar de opdracht voor de ontwikkeling van een Bomenmuseum in de Haagse wijk Wateringse Veld. Het bomenmuseum werd in 2008 officieel geopend en op 29 september 2011 helemaal afgerond.[1][2]

Sinds 1976 verzamelt De Vries aarde over de hele wereld. Deze collectie, met meer dan zevenduizend grondmonsters, is opgenomen in de collectie van het Musée Gassendi in Digne-les-Bains waar deze permanent tentoongesteld worden als het aardmuseum. De monsters worden gebruikt voor het maken van uitwrijvingen die - in de woorden van de kunstenaar - "een beeld geven van de visuele rijkdom van de aarde".

Oeuvre[bewerken]

Het meer dan vijftigjarige oeuvre van De Vries laat de grote consequentie van zijn beeldend onderzoek zien en zijn voortdurende zoektocht naar vrijheid en openheid waarbij, zoals hij in 1965 al stelde, wetenschap en kunst geen tegenstellingen meer vormen.

Musea[bewerken]

Werk van Herman de Vries bevindt zich onder andere in het Kröller-Müller Museum in Otterlo, Rijksmuseum Twenthe in Enschede, het Stedelijk Museum Amsterdam, het Gemeentemuseum Den Haag, het Stedelijk Museum Schiedam, het Nederlands Letterkundig Museum in Den Haag, het Van Abbemuseum te Eindhoven, en in vele buitenlandse openbare collecties, waaronder de Staatsgalerie Stuttgart, de Bibliothèque nationale de France te Parijs, het Museum of Modern Art in New York, het Victoria and Albert Museum in Londen, de Nationalgalerie Berlin, en het Museo Ideale Leonardo da Vinci in Vinci.

Biënnale van Venetië[bewerken]

Tijdens de Biënnale van Venetië in 2015 zal Herman de Vries het Nederlandse paviljoen vullen met installaties. Ook zal hij nieuw werk maken op verlaten en overwoekerende eilanden in de Venetiaanse lagune. De Vries is voorgedragen voor de Biënnale door Colin Huizing en Cees de Boer, respectievelijk conservator van het Stedelijk Museum Schiedam en auteur van een boek over De Vries. Zij zijn samen ook verantwoordelijk voor een tentoonstelling van De Vries' werk najaar 2014.[3]

Prijzen en ranglijsten[bewerken]

  • 1998 Oeuvreprijs Fonds BKVB
  • In de 2007-editie van de "Elsevier Kunst Top-100" steeg De Vries van plaats 96 (2006) naar de derde plaats, daarmee was hij de snelste stijger.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Het Bomenmuseum
  2. Catalogus van Het Bomenmuseum in de Haagse wijk Wateringse Veld, Ontwikkelcombinatie Wateringse Veld (september 2011)
  3. Herman de Vries naar Biënnale van Venetië, NRC.nl, 2 juli 2014