Hermann Klaatsch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hermann Klaatsch (Berlijn, 10 maart 1863 - Eisenach, 5 januari 1916) was een Duitse antropoloog.

Van 1895 tot 1907 was Hermann Klaatsch hoogleraar in Heidelberg, daarna in Breslau. Tussen 1904 en 1907 maakte hij onderzoeksreizen door Australië. Hij is bekend geworden door zijn vergelijkende anatomische studies van de primaten en zijn bestudering van de rassen en hun vermoedelijke ontwikkeling. Hij beschreef als eerste de Heidelbergmens.

In 1902 verscheen zijn visie op de menselijke evolutie, Entstehung und Entwicklung des Menschengeschlechtes, in de bundel Weltall und Menschheit van Kraemer. Klaatsch was een van de eerste wetenschappers die beredeneerden dat de menselijke soort niet simpelweg direct uit de aap kan zijn ontstaan.

Literatuur[bewerken]

  • Meyers Enzyklopädisches Lexikon; Bibliographisches Institut, Lexikonverlag, Mannheim/Wenen/Zürich 1975, deel 13, pag. 735.
  • Hans Kraemer (red.): Weltall und Menschheit, uitg. Bong & co., Berlijn en Leipzig 1902.

Externe link[bewerken]