Herri met de Bles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Herri met de Bles
Afbeelding gewenst
Persoonsgegevens
Geboren 1500/1510,
Bouvignes-sur-Meuse
(Arms of Namur.svg Graafschap Namen)
Flag of the Low Countries.svg Habsburgse Nederlanden
Overleden na 1555?,
Beroep(en) Kunstschilder
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Herri met de Bles (Bouvignes-sur-Meuse, 1500/1510 – na 1555?) was een Zuid-Nederlands schilder.

Leven[bewerken]

Over het leven van Herri met de Bles is vrijwel niets bekend. Hij zou zijn bijnaam te danken hebben aan een witte vlek of lok in zijn haar (volgens Karel van Mander). Hij schijnt autodidact te zijn geweest. Hij stamde wellicht uit dezelfde plaats als Joachim Patinir, en hij nam diens schilderijen met landschappen tot voorbeeld.

Herri met de Bles was voornamelijk werkzaam in Antwerpen. Zijn werk was geliefd in Italië en hij kreeg daar de naam Civetta (uil), omdat hij zijn schilderijen soms met een uiltje signeerde. Of hij zelf in Italië is geweest is niet zeker. Volgens één bron zou hij in Ferrara zijn gestorven.

Werk[bewerken]

Net als Patinir schilderde Herri met de Bles panoramische vergezichten met opvallende rotspartijen. Hij legde het accent echter meer op de voorgrond dan op het vergezicht, en paste warmere kleuren toe. Desalniettemin zijn de figuren in zijn landschappen klein en ondergeschikt aan het grote geheel. Hij herhaalde zich vaak in zijn vele schilderijen. Net als Pataninir en veel andere schilders van zijn generatie is Herri met de Bles beïnvloed door de schilder Jheronimus Bosch. Zo is van hem een kopie van het middenpaneel van Bosch’ Antonius-drieluik bekend. Bles voegde regelmatig Boschiaansche motieven toe aan zijn landschappen, maar waar Bosch in zijn landschappen vaak direct herinnert aan de slechtheid van de mens, zijn de landschappen van Bles op het eerste gezicht onschuldig.[1] Men vermoedt tegenwoordig echter dat het werk van Bles niet minder rijk is aan symboliek, maar dat hij deze beter camoufleerde net zoals zijn figuren ondergeschikt lijken te zijn aan het landschap waarin ze zich bevinden.

Schilderijen (selectie)[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Friedländer (1969): p. 60.