Hertmuis
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Hertmuis IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Peromyscus maniculatus (Wagner, 1845) |
|||||||||||||
Hertmuis op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De hertmuis (Peromyscus maniculatus) is een knaagdier uit de Neotominae dat voorkomt in grote delen van Noord-Amerika.
Kenmerken [bewerken]
Ze worden 110 tot 225 mm lang en wegen 10 tot 30 gram.
Leefwijze [bewerken]
Hertmuizen zijn 's nachts actief. Ze eten zaden, noten, fruit, insecten, en al het lekkers dat ze in huizen vinden. Ze zijn de meest voorkomende knaagdieren van Noord-Amerika en komen bijna overal voor. Ze klimmen en graven door de sneeuw en slapen waar het maar kan: van matrassen tot holen in de grond. Populatiecycli duren 3 tot 5 jaar.
Ziekten [bewerken]
Hertmuizen zijn belangrijke laboratoriumdieren. Ze kunnen onder andere hantavirussen, de pest en de Lyme-ziekte overbrengen.
| Bronnen, noten en/of referenties |
