Hertogdom Normandië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Normandia
hertogdom van West-Francië/Frankrijk
 West-Francië 911–1469 Koninkrijk Frankrijk (1328-1589) 
Vlag van het Hertogdom Normadië Wapen van het Hertogdom Normandië
Kaart
Normandische kastelen in de 12e eeuw.
Normandische kastelen in de 12e eeuw.
Algemene gegevens
Hoofdstad Rouaan
Talen Oudnoords, Oudfrans, Normandisch
Religie(s) Germaans heidendom, rooms-katholicisme
Regering
Regeringsvorm Hertogdom
Staatshoofd Hertog

Het Hertogdom Normandië ontstond in 911, toen de West-Frankische koning Karel de Eenvoudige de Noormannen onder leiding van Rollo een stuk grond in leen gaf aan de Seinemonding, met Rouaan als hoofdstad. De bedoeling van het Verdrag van Saint-Clair-sur-Epte, waarin dit werd bepaald, was dat zij andere Noormannen buiten de deur zouden houden. Al gauw wisten deze "Normandiërs" echter grote delen van de Frankische kuststreek te veroveren, hoewel zij zich ook tot het katholieke christendom bekeerden en daarna geleidelijk verfransten.

De status van het vroege Normandië is onduidelijk, aangezien de eerste die in bronnen met de titel "hertog" wordt genoemd Richard II is, eind 10e eeuw. Sommige historici gaan er vanuit dat Rollo en zijn opvolgers aanvankelijk slechts de waardigheid van graaf hadden, maar dit is onzeker.

In 1066 veroveren de Normandiërs onder hertog Willem Engeland en werden daardoor zeer aanzienlijk in Europa. 50 jaar lang, vanaf 1154, was Normandië onderdeel van het Angevijnse Rijk dat West-Frankrijk, Engeland en enkele Brits-Keltische gebieden omvatte. Echter wist de Franse koning Filips II Augustus in 1204 Normandië weer te onderwerpen aan de kroon. De Normandiërs hebben nog tot 1259 getracht hun stamland te herkrijgen, maar moesten tenslotte erin berusten dat het bij de Franse kroondomeinen werd ingelijfd. Tijdens de Honderdjarige Oorlog heroverden de Engelsen Normandië nog eenmaal na de Slag bij Azincourt (1415), maar in 1450 verloren zij het definitief, en in 1469 werd het als hertogdom ontbonden.

Het Anglo-Normandisch (1066-late 15e eeuw), een combinatie van Oudnoords, Oudfrans en Oudengels, heeft een sterke invloed gehad op de vorming van de huidige Engelse taal. In het huidige Normandisch zijn ook nog veel Scandinavische taalkenmerken te vinden die te herleiden zijn naar de 10e eeuw tot de 12e eeuw.

Zie ook[bewerken]