Hervé Hasquin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hervé Hasquin
Afbeelding gewenst
Geboren Charleroi, 31 december 1942
Partij PRL
7e Minister-president van de Franse Gemeenschap
Aangetreden 22 juli 1999
Einde termijn 26 juli 2004
Regering Hasquin
Voorganger Laurette Onkelinx
Opvolger Marie Arena
Franse Gemeenschapsminister van Internationale Relaties
Aangetreden 22 juli 1999
Einde termijn 26 juli 2004
Regering Hasquin
Voorganger William Ancion
Opvolger Marie-Dominique Simonet
Functies
1995-1999 Brussels Minister van Ruimtelijke Ordening, Stadsontwikkeling en Communicatie
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Hervé Hasquin (Charleroi, 31 december 1942) is een Waalse historicus en professor aan de ULB, Kamerlid.

Levensloop[bewerken]

Hasquin is afkomstig uit een welgesteld 'bourgeois'-gezin. Zijn vader was René-Pierre Hasquin, een invloedrijk financier van de Waalse pers die het dagblad "Journal-l'Indépendance" beheerde en stichter was van een blad uit Charleroi ("Le Métropolitain"). In dat blad schrijft Hervé Haquin een groot aantal redactionele hoofdartikelen onder een pseudoniem.

Als doctor in de wijsbegeerte en letteren, doceert hij vanaf 1970 aan de "Université Libre de Bruxelles" (de Vrije Universiteit Brussel of ULB) waarvan hij van 1982 tot 1986 ook rector is. Later wordt hij voorzitter van de raad van bestuur, van 1986 tot 1995. In 1983 richt hij de leerstoel Théodore Verhaegen voor maçonnieke wetenschappen op.

Vanaf het midden van de jaren 1970 raakt Hervé Hasquin actief betrokken bij het politieke leven. Hij neemt in 1976 deel aan de oprichting van de Waalse "Parti Réformateur Libéral" (de Liberale Vernieuwingspartij of PRL), waar hij geleidelijk opklimt tot ondervoorzitter (van 1986 tot 1990) en tot secretaris-generaal (van 1990 tot 1992). In die periode is hij ook de samensteller van twee delen van een geschiedkundig werk, "La Wallonie, le Pays et les Hommes" waarvan vijf delen verschenen. Dankzij zijn ijver voor de Waalse zaak, krijgt hij een plaatsje in de "Encyclopédie du Mouvement wallon" (Encyclopedie van de Waalse Beweging, Tome II, pp.786-787).

In 1987 wordt hij tot senator verkozen, en in 1989 wordt hij lid van het dan nog maar pas opgerichte Brussels Parlement. Zijn loopbaan voert hem ook naar de regering van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, waar hij als enig liberaal deel uitmaakt van één van ‘s lands regeringen in de periode van 1995 tot 1999. In die periode is hij ook voorzitter van de "Commission communautaire française" (de Franse Gemeenschapscommissie).

Van juli 1999 tot juli 2004 is Hervé Hasquin minister-president van de regering van de "Communauté française de Belgique" (de Franse Gemeenschap van België) en bevoegd voor internationale betrekkingen en gelijkheid van kansen. Sinds januari 2001 zetelt hij als gemeenteraadslid in Opzullik (Silly), waar hij ook de functie van voorzitter van het Openbaar Centrum voor Wetenschappelijk Welzijn, (Centre public d'action sociale) cumuleert.

Tijdens de laatste verkiezingen in België, bekleedt hij opnieuw het mandaat van lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers (mandaat dat verkregen werd na de verkiezingen voor de wetgevende organen van 2003). Op 17 januari 2005 werd Hervé Hasquin benoemd tot Afgevaardigd Beheerder van het Studie- en onderzoekscentrum Jean Gol (Centre d'études et de recherches Jean Gol), het studiecentrum van de "Mouvement Réformateur" (de ondertussen omgedoopte en uitgebreide Franstalige liberale partij van België). Met verwijzing naar zijn verleden als hoogleraar geschiedenis aan de Franstalige Vrije Universiteit van Brussel verkreeg hij als politicus de bijnaam "Hervé XIV"

Hervé Hasquin over immigranten[bewerken]

Lang voordat het Vlaams Blok of het Front National (België) stemmen haalden met hun migrantenstandpunt, verspreidt een Belgische anti-racistische organisatie "Résistances" informatie aangaande een relatief racisme dat door Franstalige politici van de Parti Réformateur Libéral wordt vertoond, maar dat ook door Franstalige socialisten en christendemocraten wordt gedragen. Hervé Hasquin verklaart letterlijk in een vrije tribune in de krant Le Soir van 12 januari 1990:

"On ne peut nier, tout particulièrement en Région bruxelloise, que la densité d’étrangers extra-européens, très éloignés de nos traditions culturelles et philosophico-religieuses, posent d’autant plus de problèmes que beaucoup d’entre eux ne sont pas soucieux de s’intégrer dans nos populations (…). Le "seuil de tolérance" (…) a été atteint à maints endroits"

("Men kan niet ontkennen dat, in het bijzonder in de Brusselse regio, de sterke aanwezigheid van buiten-Europese vreemdelingen, die erg ver van onze culturele en filosofisch-religieuze tradities staan, bijzonder veel problemen creëert doordat velen van hen zich er niet voor willen inspannen om zich in onze bevolking te integreren (...). De tolerantiedrempel (...) is op verschillende plaatsen overschreden".)

Hervé Hasquin over homoseksualiteit[bewerken]

"Il n’y a pas de développement de l’humanité sans conjonction de l’homme et de la femme. Je revendique haut et fort mon hétérosexualité. Ce qui, dans l’ambiance du moment, me paraît parfois nécessaire. Il faut pouvoir s’affirmer. Sans complexe. Et je le fais parce que je n’aime pas les atmosphères de décadence comme celle de l’Empire romain." (Le Soir, 21/08/2005)

("Er is geen ontwikkeling in de mensheid zonder het verbond tussen man en vrouw. Ik claim met klem mijn heteroseksualiteit. Wat mij, gegeven het klimaat van deze tijd, soms nodig lijkt. Men moet ergens voor durven staan. Zonder complexen. En ik doe het omdat ik niet houd van een klimaat van decadentie zoals in het Romeinse Rijk.")

Hervé Hasquin en de vrijmetselarij[bewerken]

Hij behoort tot de Brusselse loge "La Fraternité" van de Grootloge van België. [1]

Eretekens[bewerken]

  • Vlag van België België: Grootkruis Kroonorde, 2004

Bibliografie[bewerken]

  • Hasquin, Hervé, La Wallonie, son histoire, Bruxelles, Luc Pire, 1999.

Referenties[bewerken]

  1. Koppen, Jimmy (ed.), Vrijmetselarij voor dummies, Pearson Education Benelux, Amsterdam, 2008, ISBN 9789043014854, p. 351-2

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Laurette Onkelinx
Minister-President van de Franse Gemeenschap
1999-2004
Opvolger:
Marie Arena