Het bombardement

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het bombardement
Regie Ate de Jong
Producent Paul Ruven
René Huybrechtse
Scenario Ate de Jong
Paul Ruven
Hoofdrollen Jan Smit, Roos van Erkel
Muziek Fons Merkies
Cinematografie Gabor Szabo
Distributie Dutch FilmWorks
Première 20 december 2012
Genre Drama
Romantiek
Oorlog
Speelduur 104 min.
Taal Nederlands, Duits
Land Vlag van Nederland Nederland
Budget ca.5 miljoen euro
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Het bombardement is een Nederlandse film uit 2012 van Ate de Jong. De filmpremière was op 18 december 2012 met in de hoofdrol Jan Smit, die zijn filmdebuut maakt. Het verhaal is gebaseerd op het Bombardement op Rotterdam op 14 mei 1940 tijdens de Tweede Wereldoorlog met het fictieve verhaal over bokser Vincent (Smit), die tijdens deze gruwelperiode de liefde van zijn leven vindt in Eva (Van Erkel).

Voor de film werd speciaal door Jan Smit de single Sla je armen om me heen gecomponeerd, geschreven en gezongen. Het behaalde de eerste plaats in de Single Top 100.

Synopsis[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film begint in mei 1940 in en rond de stad Rotterdam, waar de jonge bakkersassistent en veelbelovend bokstalent Vincent de Graaf de mooie vermogende Eva von Heerle ontmoet. Ze is de dochter van een gevluchte Duitser afkomstig uit nazi-Duitsland. Eva is verloofd met de rijke industrieel Dirk Lagewaard van wie ze eigenlijk niet houdt. Vincent heeft zijn eigen problemen en maakt de overweging om naar de Verenigde Staten te emigreren om een geneesmiddel te vinden voor de longziekte van zijn broer. Echter worden de twee verliefd, terwijl de Duitse troepen Nederland binnen vallen. Vincent biedt aan Dirk aan om Eva en haar ouders naar Rotterdam te brengen, wat resulteert in een gevaarlijke reis tussen de frontlinies, waar de Nederlandse en Duitse troepen in bittere strijd verkeren. Als de twee Rotterdam bereiken, wordt er een ultimatum gesteld aan de Nederlandse troepen die Rotterdam nog verdedigen, om zich over te geven of om omgebracht te worden. De Nederlandse soldaten weigeren en Rotterdam wordt gebombardeerd, wat de toekomst drastisch verandert voor elke betrokkene.

Rolverdeling[bewerken]

Hoofdrollen[bewerken]

Bijrollen[bewerken]

Productie[bewerken]

Op 10 augustus 2011 begon de preproductie van de film, de regisseurs Ate de Jong en Paul Ruven sloegen de handen ineen, om onderzoek te verrichten naar een passend verhaal dat zich afspeelde tijdens het Rotterdamse bombardement van op 14 mei 1940.[1] Op 5 april 2012 besloot actrice Noortje Herlaar van haar rol in de film af te zien, vanwege de tegelijk lopende opnames van de tv-serie Moeder, ik wil bij de Revue.[2] Op 1 mei 2012 werd bevestigd dat Gerard Cox, Monic Hendrickx en Mike Weerts zich aan de film hadden verbonden.[3] Ate de Jong besloot drie verhalen van verschillende mensen te verwerken in de film, hij maakte dit op 6 juni 2012 bekend in de programma's RTL Boulevard en SBS Shownieuws. Delen van opnamen werden gemaakt tussen 12 juni en 19 juli 2012 in Boedapest, Hongarije.[4] Andere opnamen plaatsen waren onder andere in Zeeuws-Vlaanderen, België, Rotterdam, Dordrecht en Utrecht.[5] Hoewel de film de titel "Gouden Film" heeft verkregen, wordt de film door velen gezien als geflopt. De regisseur verwachtte ten eerste veel meer bezoekers dan uiteindelijk kwamen opdagen, ook voor het bedrag waarmee de film is gemaakt valt dit bezoekersaantal alsnog tegen en in de media kreeg de film zo goed als alleen slechte kritiek.

Ontvangst[bewerken]

De film ontving zeer veel negatieve reacties. Verscheidene critici vielen over het plot van de film, waarvan gezegd werd dat het een slechte imitatie was het plot van Titanic (1997). Beide films gaan over een onmogelijke liefde tussen een jongen uit de lagere klasse en een vermogende dame die al verloofd is met een oudere man, maar hier niet van houdt en tot gevolg een dramatische ramp in de achtergrond. Andere beschouwde dat er veel karakters op stereotypes leken en bekritiseerde de vage dialogen, het slechte acteerwerk en de voorspelbaarheid. De Telegraaf kopte dat de verhaallijn net zo voorspelbaar was als het Bombardement zelf.

Trivia[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties