Het ei en de Smurfen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het ei en de Smurfen
Orig. titel L'Œuf et les Schtroumpfs
Stripreeks De Smurfen
Volgnummer 4
Scenario Peyo, Yvan Delporte
Tekeningen Peyo
Pagina's 62
Eerste druk 1968
ISBN 9789031401291 (Dupuis)
9789002237980 (SU)
Albums
Portaal  Portaalicoon   Strip

Het ei en de Smurfen is het 4de stripalbum uit de reeks De Smurfen. Het album werd voor het eerst uitgegeven in 1968 door Dupuis. Sinds 2010 wordt het album met een licht gewijzigde cover en herziene belettering uitgegeven bij Standaard Uitgeverij.

Naast het titelverhaal bevat het album ook de verhalen De valse Smurf en De Honderdste Smurf. De drie verhalen werden voor het eerst gemaakt als aparte mini-récits, een reeks kleine boekjes bij Spirou die de lezer zelf in elkaar moest knutselen. Deze verschenen onder de titels (alleen in het Frans) L'Œuf et les Schtroumpfs (1960), Le faux Schtroumpf (1961) en Le Centième Schtroumpf (1962). Ze werden later hertekend als grote verhalen en verschenen zo in het album. Dit is tevens het laatste album dat herwerkte versies van deze verhaaltjes bevat.

De verhalen[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Het ei en de Smurfen[bewerken]

De Smurfen willen een feest en gaan daarvoor een taart bakken. Twee Smurfen vinden een ei midden in het bos. Terug in het dorp blijkt het een toverei te zijn: wie een wens doet en op het ei slaat, krijgt het gewenste. Het dorp wordt al snel een heuse puinhoop met al de wensen en verwensingen van de Smurfen. Grote Smurf wenst dat het hele dorp weer wordt als vroeger. Kort daarna breekt uit het ei een kuikentje. Een slimme Smurf denkt nog het kuiken te kunnen opvoeden tot een kip dat tovereieren legt, maar het kuiken wordt een haan.

De valse Smurf[bewerken]

Gargamel tovert zich om tot een Smurf, maar de toverdrank gaf hem geen staartje. Hij maakt een houten staartje en loopt het bos in. Een echte Smurf brengt hem nietsvermoedend naar het dorp. Hij probeert de Smurfen te vernietigen, maar zijn pogingen mislukken. Hij saboteert ten slotte een brug, maar hij is de enige die door de brug zakt en in de rivier valt. De lijm van het staartje komt los door het water. Het staartje wordt gevonden en Grote Smurf legt de link met de sabotage: er is een valse Smurf. De Smurfen knijpen in elkaars staart om de valserik te vinden, maar Gargamel is intussen al een nieuw brouwsel aan het maken. Eentje om zichzelf te worden. Hij slaagt, maar zijn Smurfenlengte blijft behouden. De Smurfen jagen hem het dorp uit.

De Honderdste Smurf[bewerken]

Het maanfeest breekt aan, maar voor de dans zijn 100 Smurfen nodig. In het dorp zijn er slechts 99, Grote Smurf heeft een probleem. Het Smurffatje helpt hem onbedoeld door zich te spiegelen tijdens een onweer. Zijn spiegel wordt geraakt door de bliksem en het spiegelbeeld van het Smurffatje wordt levend. De dans lijkt te kunnen doorgaan, ware het niet dat de Honderdste Smurf alles omgekeerd doet van wat het Smurffatje doet. Op een bepaald moment loopt het Smurffatje achteruit, wat de Honderdste Smurf niet kan door een muur. Zo krijgt hij ook een ketel op zijn hoofd. De spiegeling is voorbij, maar de Honderdste Smurf spreekt nog altijd in spiegelschrift. Gefrustreerd omdat niemand hem verstaat, springt hij terug in de spiegel waar hij vandaan komt. De Honderdste Smurf breekt door de spiegel en wordt een normale Smurf: het feest kan doorgaan.

Tekenfilmversie[bewerken]

  • In de tekenfilmversie van Het ei en de Smurfen komen ook Gargamel, Smurfin, Azraël en Bolle Gijs voor en is het toverei een uitvinding van Gargamel, bedoeld om de Smurfen te vangen. Het komt echter in handen van Bolle Gijs en later de Smurfen, waarna het verdwijnt in het niets.
  • In de tekenfilmversie van De valse Smurf verandert Hogatha zich in een Smurf.
  • In de tekenfilmversie van De Honderdste Smurf komt de Smurfin voor. Verder is het verhaal hetzelfde.