Het oneindige verhaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Dit artikel gaat over het boek. Voor de film die op dit boek gebaseerd is, zie The NeverEnding Story (film).
Het oneindige verhaal
Oorspronkelijke titel Die unendliche Geschichte
Auteur(s) Michael Ende
Vertaler Henk den Briel
Land Duitsland
Taal Duits
Genre Fantasy
Uitgever Thienemann Verlag
Uitgegeven 1979
Medium Print (Hardback & Paperback)
Pagina's 448
ISBN-code 3522128001
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Het oneindige verhaal (Duitse origineel: Die unendliche Geschichte) is een boek geschreven door de Duitse schrijver Michael Ende. Het boek is voor het eerst uitgegeven in 1979, en sindsdien is het vertaald naar diverse talen. In 1983 won het boek een Zilveren Griffel.

Het belangrijkste thema van het boek is de fantasie. De twee delen van het boek kunnen tevens worden gezien als een model van de "heldenreis". De tekst op de achterkant van het boek, "doe wat je wilt", betekent dat men volgens de auteur moet doen wat men wezenlijk wil. Zoals Bastian, moet men zoeken naar het diepste verborgen verlangen, en dit uiteindelijk ook waarmaken.

Inhoud[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De hoofdpersoon van het boek is een jongen, Bastian Balthazar Boeckx. Bastian gaat gebukt onder het overlijden van zijn moeder en de als gevolg hiervan stroeve relatie met zijn vader. Hij vlucht weg in zijn fantasie en verzint verhalen. Op school wordt hij hierom gepest en hij is bovendien blijven zitten. Aan gymnastiek heeft Bastian wel de grootste hekel: hij is in geen enkele sport goed en wordt voortdurend uitgelachen.

Op een dag rent hij, op de vlucht voor een stel pestkoppen, een kleine antiekwinkel binnen. Hij heeft een kort gesprek met de chagrijnige antiquair, die een boek genaamd "Het oneindige verhaal" aan het lezen was. Bastian steelt het boek in een opwelling, en rent dan naar school. Omdat hij te laat is en bang is dat de antiquair inmiddels de politie heeft gebeld, verschuilt hij zich op zolder en begint "Het oneindige verhaal" te lezen.

Bastian wordt eerst geportretteerd als de lezer van het boek — een avonturenverhaal over het land Fantásia, een rijk waar zich alle menselijke fantasieën en verhalen afspelen.

De Kleine Keizerin is ziek, en Fantásia wordt langzaam opgeslokt door het "Niets". De Kleine Keizerin stuurt een jonge bode om een redmiddel voor zowel haar als Fantásia te vinden: de jonge Groenhuid Atréjoe. Atréjoes zoektocht brengt hem naar de Moerassen van Droefheid en het Zuidelijk Orakel, waar hij hoort dat een mensenkind de Kleine Keizerin een nieuwe naam moet geven. Hij verliest zijn paard Artax, maar krijgt een nieuwe vriend erbij: de geluksdraak Foechoer.

In de Spookstad komt hij Gmork tegen, een weerwolf die naar Fantásia werd gestuurd om Atréjoe te doden. Hij is vastgeketend en machteloos en legt Atréjoe, niet wetend dat hij Atréjoe is, zijn missie uit. Door Fantásia in het Niets te storten worden namelijk de inwoners als leugens de mensenwereld ingestuurd, en met leugens kan men mensen sturen. "Met jullie", zo verklaart Gmork, "worden wereldrijken gesticht". Uiteindelijk ontsnapt Atréjoe tezamen met Foechoer zowel aan Gmork als aan het Niets, en weet de Kleine Keizerin te bereiken. Daar blijkt het ware doel van zijn odyssee: het beleven van een avontuur, dat een mensenkind zijn aandacht zou trekken waardoor dit naar Fantásia zou kunnen komen.

Als het verhaal zich ontwikkelt, wordt het echter duidelijk dat een aantal bewoners van Fantásia zich bewust worden van Bastian, en dat hij de sleutel is tot het avontuur dat hij aan het lezen is. Hij is degene op wie Fantásia wacht. Door de Kleine Keizerin een nieuwe naam te geven, betreedt hij (halverwege het boek) zelf het rijk Fantásia. Hij begint een actieve rol te spelen in de gebeurtenissen die zich daar afspelen.

Bastian draagt nu AURYN, het amulet van de Kleine Keizerin, en kan zich alles wensen wat hij wil. Hij wenst zichzelf mooi, sterk, dapper en wijs, hoewel hij ook een groot aantal verhalen bedenkt. Hij ontmoet Atréjoe die hem tracht te helpen, maar komt (mede als gevolg van zijn eigen wens indruk op Atréjoe te maken) onder de invloed van de heks Xayiede. Deze tracht hem ervan te overtuigen dat hij Kleine Keizer moet worden, omdat de Kleine Keizerin hem tot opvolger zou hebben gemaakt. Uiteraard hoopt Xayiede via Bastian Fantásia in haar macht te krijgen. Bastian wil nu niet meer terug naar zijn wereld, mede door het feit dat hij met iedere wens een herinnering kwijtraakt.

De stoet vertrekt naar de Ivoren Toren, waar Xayiede een breuk tussen Bastian en Atréjoe uitlokt. Atréjoe weet Bastians keizerskroning te verijdelen, waarna Bastian hem achterna gaat om wraak te nemen. Hij belandt echter in de Stad der Oude Keizers, waar hij zich realiseert dat hij door zich keizer te wensen al zijn herinneringen kwijtraakt, waardoor hij ook zijn tegenwoordigheid van geest kwijtraakt en als een verdoemde gek voor altijd in de stad zal moeten blijven. De stad zit vol met dergelijke 'gekken': allemaal stuk voor stuk menselijke bezoekers van Fantásia die de weg terug niet meer hebben kunnen vinden.

Bastian wil nu weg, maar kan pas Fantásia verlaten als hij kan doen wat hij wezenlijk wil. Dit blijkt de wens te zijn lief te hebben, maar zonder herinneringen weet hij niet wie. Met behulp van een droom weet Bastian met zijn laatste wens weer thuis te komen, met hulp van Atréjoe.

De eerste helft van het boek zou men kunnen beschrijven als een conventioneel avonturenverhaal. De tweede helft echter introduceert psychologisch rijke thema's. Bastian wordt geconfronteerd met zijn donkere zijde, wordt volwassen in een wereld gevormd door zijn wensen, en krijgt uiteindelijk vrede met zichzelf. Bovendien beseft hij dat de persoon die hij lief heeft zijn vader is, en dat hij en zijn vader elkaar nu na het overlijden van zijn moeder harder dan ooit nodig hebben.

De 2 helften van het boek worden in een bepaald aantal oplages onderscheiden door een kleurverschil in lettertype, ook zijn er simpelere zwart-witversies uitgegeven, vooral de zwart-witversies worden vaak als moeilijker beschouwd door de verwarring tussen de 2 werelden.

Bewerkingen[bewerken]

In 1984 werd er een film van het boek gemaakt, The NeverEnding Story. Toen de film uitkwam was Ende zeer teleurgesteld. De filmmakers hadden het boek volgens hem onvoldoende gevolgd, en alle psychologische thema's eruit gehaald. Via een rechtszaak trachtte hij de film te verhinderen of een naamswijziging af te dwingen, maar hij verloor de zaak. Wél werd zijn naam uit de aankondiging verwijderd (maar niet uit de aftiteling).

De film kreeg twee vervolgen: The NeverEnding Story II: The Next Chapter en The NeverEnding Story III. Aan beide films werkte Ende niet mee. De filmmakers gebruikten elementen en personages uit het tweede deel van Endes boek, maar maakten er een compleet nieuw verhaal van.

Behalve de films zijn er ook een animatieserie, The Neverending Story, en een televisieserie, Tales from the Neverending Story, gemaakt van het boek. Verder werd er een avonturenspel uitgebracht voor de homecomputer ZX Spectrum+.

Verschillen met de film[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie het artikel over de film voor een overzicht van de verschillen tussen de film en het boek.