Het zevende zegel
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Det sjunde inseglet Het zevende zegel (NL) |
||||
| Regie | Ingmar Bergman | |||
| Scenario | Ingmar Bergman | |||
| Hoofdrollen | Max von Sydow Gunnar Björnstrand Nils Poppe Bengt Ekerot |
|||
| Muziek | Erik Nordgren | |||
| Montage | Lennart Wallén | |||
| Cinematografie | Gunnar Fischer | |||
| Distributie | AB Svensk Filmindustri | |||
| Première | 16 februari 1957 | |||
| Genre | Drama | |||
| Speelduur | 96 minuten | |||
| Taal | Zweeds | |||
| Land |  Zweden |
|||
| Budget | 150 duizend Amerikaanse dollar | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| MovieMeter-profiel | ||||
|
||||
Het zevende zegel (Zweeds: Det sjunde inseglet) is een Zweedse existentiële film, geregisseerd door Ingmar Bergman in 1957.
Verhaal [bewerken]
In de 14e eeuw zorgt de Zwarte Dood voor een ravage in Zweden. Ridder Antonius Block en zijn schildknaap Jöns keren terug van de Kruistochten en ontmoeten de Dood op een verlaten strand. De ridder daagt Dood uit tot een partijtje schaak, hopend zo zijn onvermijdelijke noodlot te kunnen uitstellen en een antwoord te vinden op zijn metafysische problemen. Dood gaat akkoord: zolang Antonius Block zich kan verdedigen op het schaakbord mag hij in leven blijven. Indien Block het spel wint gaat hij vrijuit.
Rolverdeling [bewerken]
- Gunnar Björnstrand - Jöns, schildknaap
- Bengt Ekerot - Dood
- Nils Poppe - Jof
- Max von Sydow - Antonius Block, ridder
- Bibi Andersson - Mia, Jofs echtgenote
- Inga Gill - Lisa, de echtgenote van de smid
- Maud Hansson - heks
- Inga Landgré - Karin, Blocks echtgenote
- Gunnel Lindblom - meisje
- Bertil Anderberg - Raval
- Anders Ek - de Monnik
- Åke Fridell - Smid Plog
- Gunnar Olsson - Albertus Pictor, schilder
- Erik Strandmark - Jonas Skat
Externe links [bewerken]
- (en)
Det Sjunde inseglet in de Internet Movie Database
