Heup

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Skelet van het bekken, vooraanzicht
1=heiligbeen, 2=darmbeen, 3=zitbeen, 4=schaambeen (4a=corpus, 4b=ramus superior (richting hoofd), 4c=ramus inferior (aan staartzijde), 4d=tuberculum pubicum), 5=symfyse (schaambeensvoeg), 6=heupkom, 7=foramen obturatum, 8=staartbeen, rode stippellijn= linea terminalis

De heup, heupbeen[1][2] of os coxae[3] is het uitstekende gedeelte op de plek waar het been aan het lichaam is verbonden.

De heup bestaat uit de drie botten die in de puberteit aan elkaar groeien:

Deze drie botten vormen samen het heupbeen en de heupkom. Het heupbeen maakt op zijn beurt deel uit van het bekken.

In de heup bevindt zich het heupgewricht. Het kraakbeen op dit gewricht is aan slijtage onderhevig. Als dat ernstige vormen aanneemt, kan het gewrichtsoppervlak worden vervangen door een prothese, dit wordt wel een kunstheup genoemd.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Raven, C.P. (1959). Anatomische atlas. Ten gebruike bij het onderwijs aan verplegenden en bij de opleiding voor eerste hulp bij ongelukken. Amsterdam: Scheltema & Holkema N.V.
  2. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.
  3. His (1895). Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen. Leipzig: Verlag von Veit & Comp.