Hiempsal II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hiempsal II was van 88 v.Chr. tot 60 v.Chr. koning van Numidië.

Hij was de zoon van Gauda, de halfbroer van Jugurtha en had een broer Masteabar met wie hij mogelijk het koninkrijk van zijn vader deelde[1]

In 88 v.Chr., na de triomf van Lucius Cornelius Sulla, toen Gaius Marius en zijn zoons van Rome naar Africa vluchtten, ontving Hiempsal hem met ogenschijnlijke vriendelijkheid, hoewel zijn echte opzet was hen als gevangenen vast te zetten. Marius kwam daar op tijd achter en met de hulp van 's konings dochter lukte het hem te ontkomen.

In 81 werd Hiempsal zelf van zijn troon verdreven door de Numidiërs zelf of liever door Hiarbas, die een deel van het koninkrijk regeerde, daarin gesteund door Gnaeus Domitius Ahenobarbus, de leider van de pro-Marius partij in Africa. Spoedig daarna werd Gnaeus Pompeius Magnus door Sulla naar Africa gestuurd om Hiempsal weer op de troon te zetten. Zijn gebied werd vervolgens aangevuld met land aan de kust volgens het verdrag gesloten met Lucius Aurelius Cotta.

Toen de tribuun Publius Servilius Rullus zijn agrarische wet invoerde (63), werden deze gebieden uitdrukkelijk uitgezonderd van verkoop, hoewel ze oorspronkelijk aan de Romeinse bevolking waren toegewezen door Publius Cornelius Scipio Africanus. Dit wekte de ergernis van Marcus Tullius Cicero op. (De lege agraria, i. 4, ii. 22). Uit het "Leven van de Twaalf Caesars" van Suetonius (Caesar, 71) wordt duidelijk dat Hiempsal in 62 nog in leven was.

Volgens Sallustius (Jugurtha, 17), was Hiempsal de auteur van een geschiedkundig werk in het Punisch.

Hiempsal werd opgevolgd door zijn zoon Juba I.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. blz 25. The World of Juba II and Kleopatra Selene: Royal Scholarship on Rome's African Frontier By Duane W. Roller Edition: illustrated Published by Routledge, 2003 ISBN 0415305969, ISBN 9780415305969