Hierroreuzenhagedis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hierroreuzenhagedis
Gallotia simonyi.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Scincomorpha (Skinkachtigen)
Familie: Lacertidae (Echte hagedissen)
Onderfamilie: Gallotiinae
Geslacht: Gallotia
Soort
Gallotia simonyi
Steindachner, 1889
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De hierroreuzenhagedis,[1] ook wel Simony's hagedis (Gallotia simonyi) is een hagedis uit de familie echte hagedissen (Lacertidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Franz Steindachner in 1889. Oorspronkelijk werd de naam Lacerta simonyi gebruikt.[2] De hagedis staat bekend als bedreigd en is in het wild zo goed als uitgestorven.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De hierroreuzenhagedis is een grote en forsgebouwde soort die een lichaamslengte tot 22 centimeter heeft en een totale lengte tot 60 cm kan bereiken.[3] De hagedis is zeer plomp gebouwd en heeft een asgrijze kleur met lichtere flankvlekken. De hagedis is te herkennen aan de meestal witte keel bij oudere dieren en een lichte staartpunt. Jongere exemplaren hebben meestal een dubbele rij grote witte of gele vlekken op de flank die in de paartijd blauw worden, deze tekening vervaagt met de jaren.

Verspreiding en habitat[bewerken]

De hierroreuzenhagedis is endemisch op de Canarische Eilanden. Niet alleen deze soort, maar alle andere Gallotia-soorten komen allemaal alleen op deze eilandengroep voor. Tegenwoordig is er nog maar één kolonie over op het eiland El Hierro (ook bekend onder de naam "Ferro"), dat onder andere vanwege deze soort streng wordt bewaakt op stropers net zoals gebeurt bij de Galapagoseilanden waar onder andere de zeeleguaan en de galapagoslandleguaan voorkomen. De bekendste ondersoort Gallotia simonyi simonyi is al uitgestorven, met de enige andere ondersoort Gallotia simonyi machadoi gaat het ook niet goed. Zowel de introductie van exoten als ratten als het bestrijden hiervan met vergif zijn de belangrijkste bedreigingen.[4]

De habitat bestaat uit de rotsachtige vulkanische afzettingen op het eiland en de hagedis doet de hele dag weinig anders dan zonnen en eten. Als het gaat regenen of als de schemering invalt, kruipt de hagedis in een rotsspleet of hol om te schuilen.

Levenswijze[bewerken]

De hierroreuzenhagedis is een bodembewonende soort die met name als hij ouder wordt (deze soort kan 20 tot 30 jaar bereiken) alleen nog moeizaam kan klimmen. Het voedsel verandert met de jaren; oudere dieren zijn volledig vegetarisch terwijl jongere dieren alleen krekels en andere insecten pakken en pas na enkele jaren plantendelen zoals bladeren gaan eten. Voornamelijk de planten Kleinia neriifolia en Lavandula abrotanoides staan op het menu.[4]

De paring vindt plaats in mei, de vrouwtjes zetten legsels af die bestaan uit 5 tot 13 eieren. Na ongeveer twee maanden komen ze uit, bij een incubatietemperatuur van 28 tot 29 graden Celsius.[4]

Afbeeldingen[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. Reptielen Amfibieën Vissen Onderzoek Nederland - H. Strijbosch, A.H.P. Stumpel, R.C.M. Creemers, J.J.C.W. van Delft, A. Groenveld & D. Bauwens - Standaardlijst voor de Nederlandse namen van de Europese amfibieën en reptielen Website
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Gallotia simonyi
  3. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971 ISBN ISBN 90 274 8626 3.
  4. a b c Arkive. Hierro giant lizard (Gallotia simonyi)
Bronnen
  • (en) Arkive – Gallotia simonyiWebsite
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Gallotia simonyi - Website Geconsulteerd 2 september 2014