High Field Magnet Laboratory

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het HFML-gebouw

Het High Field Magnet Laboratory, vaak kortweg HFML genoemd, is een gebouw in de Nederlandse stad Nijmegen dat deel uitmaakt van de Radboud Universiteit. Het laboratorium is gerealiseerd door gezamenlijke investeringen van de Radboud Universiteit en de Stichting voor Fundamenteel Onderzoek der Materie. Het is een mede door de Europese Unie gefinancierde internationale faciliteit.

In het in 2003 geopende gebouw worden talloze onderzoeken uitgevoerd in magnetische omstandigheden, zoals naar de supergeleidende draden voor de kernfusiereactor ITER. Men kan er zeer hoge magneetvelden (60 tesla) opwekken voor korte tijd en continue velden (33 tesla) over langere tijd.

Het HFML is kracht- en watercentrale, koelinstallatie en onderzoeksomgeving ineen. Als een van haar magneten op volle kracht draait, gebruikt deze evenveel stroom als 20.000 huishoudens. Om deze elektrische capaciteit veilig en gelijkmatig aan te kunnen voeren, heeft het gebouw een eigen aansluiting op het hoogspanningsnet.[1]

Nadat netwerkbeheerder Liander de vastrechtkosten voor elektriciteit voor het HFML driemaal zo duur maakte, kan binnen het exploitatiebudget het laboratorium nog maar acht weken per jaar open in plaats van veertig.[2]

Naast de laboratoriumfunctie is het gebouw ook voorzien van enkele kleine collegezalen (tot 50 man) waar de Faculteit Natuurkunde, Wiskunde en Informatica gebruik van maakt.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties