Hinzert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Concentratiekamp Hinzert
Hinzert
Hinzert
Ingebruikname 16 oktober 1939
Bevrijding 3 maart 1945
Locatie Hinzert-Pölert
Verantwoordelijk land nazi-Duitsland
Beheerder SS
Gevangenen 13.600[1]
Dodental 321+[1]
Gedenkplaat ter nagedachtenis aan de slachtoffers van Kamp Hinzert
Gedenkplaat ter nagedachtenis aan de slachtoffers van Kamp Hinzert

SS-Sonderlager Hinzert was een zogenaamd Arbeitserziehungslager, een werk- en opvoedkamp, gelegen bij de gelijknamige plaats in Rijnland-Palts, 30 kilometer van de grens met Luxemburg. In de periode 1939-1945 hebben hier ongeveer 13.600 gevangenen vastgezeten (velen slechts voor een verblijf van enkele maanden).

Geschiedenis[bewerken]

Het kamp werd in 1938 opgericht als een opvangkamp waar burgerarbeiders werden ondergebracht voor de werkzaamheden aan de Westwall en de rijksautobahnen (snelwegen). Nadat het kamp in augustus 1939 was afgebrand en in oktober weer opgebouwd werden de eerste werkweigeraars en politieke tegenstanders van het naziregime binnengebracht om een heropvoedingsprogramma te ondergaan.

Toen het kamp in 1940 onder de jurisdictie van de inspecteur van de concentratiekampen kwam te vallen en de bewaking werd overgenomen door de SS werd het kamp een SS-Sonderlager en vaker gebruikt als een zogenaamd transitkamp: gevangenen werden hier tijdelijk ondergebracht om dan overgebracht te worden naar andere concentratiekampen, waar zij veelal de dood vonden. Veel politieke gevangenen uit België, Nederland en Frankrijk werden hierheen getransporteerd, maar later ook Oost-Europeanen, Sinti en Roma en Joden.

De gevangenen in Hinzert werden gebruikt voor dwangarbeid en werden ingezet op de omliggende boerderijen en in de steengroeven. Zware arbeid en martelingen door bewakers waren voor velen fataal. Ook vernedering, waarbij gevangenen als lastdieren werden ingezet, was aan de orde van de dag. Vanaf 1941 wordt het kamp meer en meer gebruikt voor liquidaties.

  • Herfst 1941: 70 Russische krijgsgevangenen werden omgebracht, die afkomstig waren uit het kamp Baurnholder. Zij werden omgebracht met een cyaankali-injectie en begraven in de omliggende bossen.
  • September 1942: 20 Luxemburgers worden doodgeschoten vanwege hun deelname aan een algemene staking.
  • 25 februari 1944: 25 Luxemburgse verzetsstrijders worden vermoord.

Vanaf 21 november 1944 werd kamp Hinzert een buitenkamp van Buchenwald en werden de gevangenen sneller op transport gezet. Bij een luchtaanval op 22 februari 1945 werd het kamp deels verwoest. De nazi's besloten daarop te beginnen met de ontruiming van het kamp, maar tot aan de bevrijding in maart 1945 bleef het kamp in operatie.

Het aantal doden dat gevallen is in het kamp wordt geschat op 320, hoewel een groot aantal slachtoffers nooit meer is teruggevonden. Op initiatief van de geallieerden werden de geïdentificeerde stoffelijke resten gerepatrieerd. In 1950 werd het kamp volledig gesloopt. In de jaren daarna, zijn er diverse monumenten opgericht die herinneren aan de kampjaren.

Kampcommandanten[bewerken]

van-tot Naam
1939-1942 Hermann Pister werd in 1942 commandant van kamp Buchenwald
1942 Egon Zill werd ondercommandant van kamp Natzweiler
1942-1944 Paul Sporrenberg

* Paul Sporrenberg wordt omschreven als de wreedste van de drie; onder zijn bewind vonden de meeste massamoorden en executies plaats.

Monumenten[bewerken]

Documentatiecentrum
Gedenkteken van Lucien Wercollier
  • Zondenkapel (1948)
  • Gedenkteken (1986) Deze werd gemaakt door Lucien Wercollier, die zelf in het kamp gevangen had gezeten. "Durchdringen von menschlichkeit, Frieden und Gerechtigkeit"
  • Documentatiecentrum
Bronnen, noten en/of referenties