Hippolyte Delaroche
Hippolyte Delaroche, ook wel bekend als Paul Delaroche (Parijs, 17 juli 1797 - Parijs, 4 november 1856) was een Franse kunstschilder. Hij maakte vooral historische schilderijen en portretten.
[bewerken] Leven
Als zoon van de kunsthandelaar Grégoire-Hippolyte kwam hij uit een rijke familie. In 1816 trad hij toe tot de Parijse kunstschool École des Beaux Arts. Daar was hij eerst leerling van de landschapschilder Louis-Étienne Watelet en later, in 1818, werd hij leerling van de historische kunstenaar Jean-Antoine Gros.
In 1822 maakte hij, samen met Théodore Géricault en Eugène Delacroix, zijn debuut in het Salon. Hierdoor verkreeg hij al snel naamsbekendheid en was gewild in de adellijke kringen.
In 1832 werd hij docent aan de École des Beaux-Arts en in 1835 trouwde hij met Louise Vernet. Zij was de dochter van Horace Vernet, en kwam dus uit een kunstenaarsfamilie. Maar na 10 jaar, in 1845, overleed zij plotseling. Volgens critici kwam nu het beste uit Delaroche, die zijn gevoel uitte in de vele passies die hij schilderde.
Zijn schilderstijl wordt onder de Romantiek gerekend.
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Paul Delaroche op Wikimedia Commons. |
Bronnen, noten en/of referenties:
Encyclopedia of Painting, page 147 (4e druk 1979
