Hippolytus Gallantini

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De zalige Hippolytus Galantini (Florence, 12 oktober, 1565 - Florence, 20 maart 1619) was een Italiaans zijdewever. Van toen hij 12 jaar was, na een wonderbaarlijke genezing, hielp hij de priesters bij het catechismusonderricht van de kinderen. Als volwassene werd hij de stichter van de Italiaanse "doctrinariërs" (de Congregatie van de Christelijke Doctrine) te Florence, een congregatie die het catechismusonderricht als opdracht heeft. Deze congregatie had een grote invloed op het geestelijk leven van het 16de eeuwse Toscane. Ippolito was onvermoeibaar bij het inzamelen van aalmoezen voor de armen en het uitbreiden van zijn congregatie naar Volterra, Lucca, Pistoia, Modena, enz. Hij voerde de nachtelijke verering in om de mensen weg te treken van het theater en zondig vermaak. Ippolito werd het onderwerp van gewelddadige vervolging, afgunst en aanklachten van een volgeling van Martin Luther te zijn en nieuwe regels en hervormingen in te voeren. Een van zijn geestelijke volgelingen beschuldigde hem bij de paus en bij groothertog Cosimo van overdreven strengheid, maar de aanklacht vond geen gehoor. Paus Leo XII verklaarde hem in 1825 zalig. Zijn feestdag is op 20 maart.