Historisch China

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Historisch China
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 中國本部
Vereenvoudigd 中国本部
Hanyu pinyin zhōngguó běn bù
Zhuyin ㄓㄨㄥˉ ㄍㄨㄛˊ ㄅㄣˇ ㄅㄨˋ
Engels China Proper
Standaardkantonees Chóng Kwôk Pǒen Pòow
HK-romanisatie (Standaardkantonees) Chung Kwok Poon Po

Historisch China is de term van het gebied dat bestond uit Chinese provincies die al duizenden jaren worden gedomineerd door een Han-Chinese meerderheid.

Tijdens de Qing-dynastie bestond historisch China uit achttien provincies. De provincies van Qing-China:

achttien provincies
andere provincies van de late Qing-dynastie

Historisch China bevatte tijdens de Qing-dynastie veel provincies met toentertijd nog een grote percentage niet-Han-Chinezen. De Qing beschouwde volken in deze provincies als Han-Chinezen. Voorbeelden zijn de Zhuang-Chinezen, Miao-Chinezen en de Buyi. Maar veel van deze niet-Han-Chinese bevolking beschouwen zichzelf al honderden jaren als nazaten van Huangdi en noemen zich samen met de Han-Chinezen Yanhuangzisun.

Na de oprichting van de Chinese Republiek werd de term historisch China steeds minder gebruikt.

Zie ook[bewerken]