Hoefijzerlanspuntslang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hoefijzerlanspuntslang
Exemplaar uit Brazilië.
Exemplaar uit Brazilië.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Superfamilie: Colubroidea
Familie: Viperidae (Adders)
Onderfamilie: Crotalinae (Groefkopadders)
Geslacht: Rhinocerophis
Soort
Rhinocerophis alternatus
Duméril, Duméril & Bibron, 1854
Hoefijzerlanspuntslang op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De hoefijzerlanspuntslang[1] (Rhinocerophis alternatus) is een slang uit de familie adders (Viperidae).[2] De soort behoorde lange tijd tot het geslacht Bothrops.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De totale lichaamslengte is ongeveer 1,4 meter.[3] Ondanks dat een andere soort, de lanspuntslang (Bothrops atrox) een enorme variatie kent en qua vorm erg op deze soort lijkt, is de gevlekte lanspuntslang feilloos te onderscheiden vanwege de bonte tekening. Deze bestaat uit een lichtere basiskleur en altijd veel donkerdere hoefijzervormige vlekken die zeer dun omzoomd zijn met een veel lichtere kleur dan de basiskleur. Deze vlekken liggen bovendien paarsgewijs omgekeerd op de rug en flanken en zijn zo dik dat er nauwelijks tussenruimte is; het is een kruising tussen een net- en een landkaarttekening, zie 1). Soms zijn de 'punten' van de hoefijzers aparte licht omzoomde vlekken. De buikzijde draagt gele of zwarte vlekken.

Algemeen[bewerken]

De soorten uit het geslacht lanspuntslangen (Bothrops) zijn verwant aan deze soort en worden beschouwd als ratelslangen-zonder-ratel. De hoefijzerlanspuntslang komt voor in Zuid-Amerika: in Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay. De habitat bestaat uit bossen bij wateren als rivieren en meren. De slang klimt regelmatig in bomen om te rusten, maar jagen doet hij op de bodem en het voedsel bestaat uit kleine knaagdieren zoals muizen en ratten. Alle lanspuntslangen en ook deze soort zijn verder te herkennen aan de kop die erg breed is en de snuitpunt is zowel zijdelings als aan de onder- en bovenkant afgeplat.

Verdediging[bewerken]

Als hij wordt aangevallen maakt de slang met de verharde staartpunt tappende bewegingen op de bodem, wat een karakteristiek geluid veroorzaakt. Waarschijnlijk hebben ook de ratelslangen ooit dit gedrag vertoond, maar is de staartpunt verder aangepast tot een ratel. De beet van de slang kan dodelijk zijn als medisch handelen uitblijft. Symptomen variëren van duizeligheid en vlekken op het lichaam tot een hartstilstand.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 571 ISBN 90 274 8626 3.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Rhinocerophis alternatus
  3. Farokh J. Master. Snakes to Simillimum - Demystifying Venom - Bothrops alternatus

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Rhinocerophis alternatus - Website Geconsulteerd 10 oktober 2012