Hogepriester (Samaritanen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De hogepriester van de Samaritanen is de leider van de Samaritanen, zowel in godsdienstig opzicht als met betrekking tot andere zaken die de gemeenschap aangaan. Tot zijn belangrijkste taak hoort het leiding geven aan de offerplechtigheid bij de jaarlijkse viering van het Samaritaanse pesachfeest op de berg Gerizim. In politiek opzicht vertegenwoordigt de hogepriester de Samaritaanse gemeenschap bij zowel de regering van Israël als bij de Palestijnse Autoriteit.

Geschiedenis[bewerken]

Oorspronkelijk werd de hogepriesters van de Samaritanen gekozen uit de nakomelingen van Eleazar, de zoon van (ook volgens de Samaritaanse traditie) de eerste hogepriester Aäron. In 1624 overleed echter de laatste hogepriester uit deze geslachtslijn, Shalmiya ben Phinhas, die sinds 1613 dit ambt had bekleed. Daarom werd besloten dat de hogepriester voortaan benoemd zou worden uit de nakomelingen van Itamar, een andere zoon van Aäron. Om rivaliteit binnen de hogepriesterlijke familie te voorkomen, werd bepaald dat het ambt bij het overlijden van een hogepriester automatisch toevalt aan de oudste nog in leven zijnde mannelijke persoon uit deze geslachtslijn.

Hogepriester 'Amram ben Yitzhaq, 1972

Vanaf 1624 hebben de volgende personen het ambt van hogepriester bekleed:

Referenties[bewerken]