Hohe Tauern
De Hohe Tauern is een langgerekt bergmassief, midden in de Centrale Alpen in Oostenrijk. De Hohe Tauern is ongeveer 120 km lang van oost naar west, en 50 km breed van noord naar zuid. In de Hohe Tauern bevinden zich de hoogste bergen van Oostenrijk, en de oostelijkste toppen hoger dan 3000 m in de Alpen.
Inhoud |
Naamgeving [bewerken]
"Tauern" betekent bergpas, de noord-zuid passen over de Tauern werden hoge bergpassen genoemd. In de Middeleeuwen ging de naam over op de bergen zelf.
Geografische ligging [bewerken]
De Hohe Tauern ligt in de Oostenrijkse deelstaten Salzburg (in het noorden), Karinthië en Tirol (beide in het zuiden). De zuidwestelijke rand van de Hohe Tauern ligt in de Italiaanse provincie Zuid-Tirol.
In het noorden wordt de Hohe Tauern begrensd door het dal van de Salzach, in het zuiden door het dal van de Drau. Aan de westrand bevinden zich het Krimmler Achental en het Ahrntal, in het oosten het Großarltal en de Katschbergpas. De Hohe Tauern sluit in het oosten aan op de Niedere Tauern, in het westen op de Zillertaler Alpen.
De Hohe Tauern wordt soms opgedeeld in een aantal massieven, van west naar oost:
- de Venedigergroep met daarin de Großvenediger (3666 m)
- de Granatspitzgroep (hoogste top: de Muntanitz 3236 m)
- de Glocknergroep (met de Großglockner 3798 m)
- de Goldberggroep (hoogste top de Hocharn 3254 m)
- de Ankogelgroep (hoogste top de Hochalmspitze 3360 m)
In het zuiden liggen daar nog de volgende groepen tegenaan:
- de Rieserfernergroep met de Hochall (3436 m)
- de Villgratengroep (Defereggengebergte) (hoogste top: Weisse Spitze 2963 m)
- de Schobergroep (hoogste top Petzeck 3283 m)
- de Kreuzeckgroep (hoogste top de Polinik 2784 m)
Economie [bewerken]
De belangrijkste bron van inkomsten van de bewoners is, zoals overal in de Alpen, het toerisme, zowel 's winters als 's zomers.
In het midden van het massief (rond de Glocknergroep en de Schobergroep) ligt het Nationaal park Hohe Tauern, met 180.000 ha het grootste Nationaal park in Oostenrijk.
Na instelling van het Nationaal park is het toerisme toegenomen. De meeste toeristen bezoeken het gebied voor bergklimmen of wandelen. Buiten het Nationaal park wordt ook geskied.
In sommige dalen zijn stuwdammen gebouwd om energie te winnen, zoals in het Maltatal.
Belangrijke verkeersverbindingen over de Hohe Tauern zijn de Felbertauerntunnel, de toeristische Großglockner-Hochalpenstraße, de Tauerntunnel (spoorweg) en de Katschbergtunnel.
Geologie en Landschap [bewerken]
De Hohe Tauern is gevormd door een grote koepelvormige structuur, die het Hohe Tauern venster genoemd wordt. Dit is een erosief "gat" in de Austroalpiene nappes die het grootste deel van Oostenrijk beslaan, waardoor Penninisch gesteente omhoog steekt. Door het grote aantal verschillende nappes in het gebied worden veel verschillende gesteentes gevonden: van metamorfe gneisen en micaschisten en fyllieten en kwartsieten tot Mesozoïsche kalksteen.
Door de verscheidenheid in lithologie kan de vorm van het landschap sterk variëren, van scherpe rotswanden tot grazige hoogvlaktes, zogeheten almen.
De sneeuwgrens ligt in de Hohe Tauern in de zomer rond de 2800 meter.
De dalen die vanaf de Hohe Tauern naar het noorden lopen zijn door gletsjers gevormde trogdalen met steile wanden en watervallen.
Externe links [bewerken]
- Website van het Nationaal park Hohe Tauern
- Nederlandstalige website over het Nationaal park Hohe Tauern
- De Hohe Tauern op summitpost.org
Bronnen, noten en/of referenties
|
