Holografisch universum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het begrip holografisch universum gaat ervan uit dat onze fysieke werkelijkheid, inclusief het gehele universum, een soort hologram is. Het is een tot op het kleinste detail geprojecteerde werkelijkheid, vanuit een bron die buiten onze waarneming en ons voorstellingsvermogen ligt. Over deze bron zijn vervolgens veel speculaties.

Ten grondslag aan dit begrip liggen de atoomfysica en de kwantummechanica. De atoomfysica maakt duidelijk dat onze fysieke werkelijkheid uit leegte bestaat, gevuld met elektronen. De kwantummechanica maakt duidelijk dat elektronen zich enerzijds als deeltjes voordoen en anderzijds als golven. Dit kan worden gedemonstreerd met het tweespletenexperiment.

Bijzonder hierbij is de rol van de waarnemer. Elektronen doen zich bij observatie, in welke vorm dan ook, voor als deeltjes en doen zich zonder observatie voor als golven. Als deeltjes zijn ze waarneembaar (door middel van meten en wegen), als golven zijn ze dat niet. Ook dit zorgt voor veel speculaties over de aard van onze fysieke werkelijkheid. In golfvorm worden ze kwanta genoemd. Deze kwanta ploppen voortdurend in en uit onze realiteit, via kwantumfluctuatie, en lijken voort te komen en terug te keren naar een toestand, die het kwantumvacuüm, nulpuntsveld, niet-lokaliteit of kortweg Het Veld wordt genoemd. Het Veld kan worden voorgesteld als een alom tegenwoordig niet waarneembaar krachtveld van mogelijkheids- en potentiegolven. Ook dit veld zou buiten onze waarneming en ons voorstellingsvermogen liggen. Wie of wat dit veld gebruikt om realiteit te scheppen, is wederom aan veel speculaties onderhevig.

Om ons een voorstelling te kunnen maken hoe dit onze realiteit beïnvloedt, kunnen als voorbeeld elektromagnetische radiogolven dienen; die hebben een ontvanger nodig, een radio of tv toestel, om de uitgezonden onzichtbare golven om te zetten naar beeld en geluid.

Het geeft een idee, hoe die mogelijkheids- en potentiegolven uit Het Veld door ons brein, als ontvanger, worden omgezet, naar een zichtbare en tastbare realiteit. In deze visie is het brein verantwoordelijk voor het genereren van die werkelijkheid, waarvan wij ons op geëigende wijze bewust worden. Deze visie wordt beschreven in de zgn. Holonomisch Brein theorie. Er zou dus geen solide werkelijkheid bestaan, maar een geprojecteerde en gereflecteerde holografische werkelijkheid, die bij waarneming alleen in ons brein als solide wordt ervaren.

Literatuur[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]